1   Συγκαλεσάμενος  δὲ  τοὺς  δώδεκα  ἔδωκεν  αὐτοῖς  δύναμιν  καὶ  ἐξουσίαν  ἐπὶ  πάντα  τὰ  δαιμόνια  καὶ  νόσους  θεραπεύειν  2   καὶ  ἀπέστειλεν  αὐτοὺς  κηρύσσειν  τὴν  βασιλείαν  τοῦ  θεοῦ  καὶ  ἰᾶσθαι,  3   καὶ  εἶπεν  πρὸς  αὐτοὺς·  μηδὲν  αἴρετε  εἰς  τὴν  ὁδόν,  μήτε  ῥάβδον  μήτε  πήραν  μήτε  ἄρτον  μήτε  ἀργύριον  μήτε  δύο  χιτῶνας  ἔχειν.  4   καὶ  εἰς  ἣν  ἂν  οἰκίαν  εἰσέλθητε,  ἐκεῖ  μένετε  καὶ  ἐκεῖθεν  ἐξέρχεσθε.  5   καὶ  ὅσοι  ἂν  μὴ  δέχωνται  ὑμᾶς,  ἐξερχόμενοι  ἀπὸ  τῆς  πόλεως  ἐκείνης  τὸν  κονιορτὸν  ἀπὸ  τῶν  ποδῶν  ὑμῶν  ἀποτινάσσετε  εἰς  μαρτύριον  ἐπ’  αὐτούς.  6   ἐξερχόμενοι  δὲ  διήρχοντο  κατὰ  τὰς  κώμας  εὐαγγελιζόμενοι  καὶ  θεραπεύοντες  πανταχοῦ. 

   7   Ἤκουσεν  δὲ  Ἡρῴδης  ὁ  τετραάρχης  τὰ  γινόμενα  πάντα  καὶ  διηπόρει  διὰ  τὸ  λέγεσθαι  ὑπὸ  τινων  ὅτι  Ἰωάννης  ἠγέρθη  ἐκ  νεκρῶν,  8   ὑπὸ  τινων  δὲ  ὅτι  Ἠλίας  ἐφάνη,  ἄλλων  δὲ  ὅτι  προφήτης  τις  τῶν  ἀρχαίων  ἀνέστη.  9   εἶπεν  δὲ  ὁ  Ἡρῴδης·  Ἰωάννην  ἐγὼ  ἀπεκεφάλισα·  τίς  δέ  ἐστιν  οὗτος  περὶ  οὗ  ἀκούω  τοιαῦτα;  καὶ  ἐζήτει  ἰδεῖν  αὐτόν. 

   10   Καὶ  ὑποστρέψαντες  οἱ  ἀπόστολοι  διηγήσαντο  αὐτῷ  ὅσα  ἐποίησαν.  Καὶ  παραλαβὼν  αὐτοὺς  ὑπεχώρησεν  κατ’  ἰδίαν  εἰς  πόλιν  καλουμένην  Βηθσαϊδά.  11   οἱ  δὲ  ὄχλοι  γνόντες  ἠκολούθησαν  αὐτῷ  καὶ  ἀποδεξάμενος  αὐτοὺς  ἐλάλει  αὐτοῖς  περὶ  τῆς  βασιλείας  τοῦ  θεοῦ  καὶ  τοὺς  χρείαν  ἔχοντας  θεραπείας  ἰᾶτο. 

12   Ἡ  δὲ  ἡμέρα  ἤρξατο  κλίνειν·  προσελθόντες  δὲ  οἱ  δώδεκα  εἷπαν  αὐτῷ·  ἀπόλυσον  τὸν  ὄχλον  ἵνα  πορευθέντες  εἰς  τὰς  κύκλῳ  κώμας  καὶ  ἀγροὺς  καταλύσωσιν  καὶ  εὕρωσιν  ἐπισιτισμόν,  ὅτι  ὧδε  ἐν  ἐρήμῳ  τόπῳ  ἐσμέν.  13   εἶπεν  δὲ  πρὸς  αὐτοὺς  δότε  αὐτοῖς  φαγεῖν  ὑμεῖς.  οἱ  δὲ  εἶπαν·  οὐκ  εἰσὶν  ἡμῖν  πλεῖον  ἢ  ἄρτοι  πέντε  καὶ  ἰχθύες  δύο,  εἰ  μήτι  πορευθέντες  ἡμεῖς  ἀγοράσωμεν  εἰς  πάντα  τὸν  λαὸν  τοῦτον  βρώματα.  14   ἦσαν  γὰρ  ὡσεὶ  ἄνδρες  πεντακισχίλιοι.  εἶπεν  δὲ  πρὸς  τοὺς  μαθητὰς  αὐτοῦ  κατακλίνατε  αυτοὺς  κλισίας  ὡσεὶ  ἀνὰ  πεντήκοντα.  15   καὶ  ἐποίησαν  οὕτως  καὶ  κατέκλιναν  ἅπαντας.  16   λαβὼν  δὲ  τοὺς  πέντε  ἄρτους  καὶ  τοὺς  δύο  ἰχθύας  ἀναβλέψας  εἰς  τὸν  οὐρανὸν  εὐλόγησεν  αὐτοὺς  καὶ  κατέκλασεν  καὶ  ἐδίδου  τοῖς  μαθηταῖς  παραθεῖναι  τῷ  ὅχλῳ.  17   καὶ  ἔφαγον  καὶ  ἐχορτάσθησαν  πάντες,  καὶ  ἤρθη  τὸ  περισσεῦσαν  αὐτοῖς  κλασμάτων  κόφινοι  δώδεκα. 

   18   Καὶ  ἐγένετο  ἐν  τῷ  εἶναι  αὐτὸν  προσευχόμενον  κατὰ  μόνας  συνῆσαν  αὐτῷ  οἱ  μαθηταὶ,  καὶ  ἐπηρώτησεν  αὐτοὺς  λέγων·  τίνα  με  οἱ  ὄχλοι  λέγουσιν  εἶναι;  19   οἱ  δὲ  ἀποκριθέντες  εἶπαν·  Ἰωάννην  τὸν  βαπτιστήν,  ἄλλοι  δὲ  Ἠλίαν,  ἄλλοι  δὲ  ὅτι  προφήτης  τις  τῶν  ἀρχαίων  ἀνέστη.  20   εἶπεν  δὲ  αὐτοῖς·  ὑμεῖς  δὲ  τίνα  με  λέγετε  εἶναι;  Πέτρος  δὲ  αποκριθεὶς  εἶπεν·  τὸν  χριστὸν  τοῦ  θεοῦ. 

23   Ἔλεγεν  δὲ  πρὸς  πάντας·  εἰ  τις  θέλει  ὀπίσω  μου  ἔρχεσθαι  ἀρνησάσθω  ἑαυτὸν  καὶ  ἀράτω  τὸν  σταυρὸν  αὐτοῦ  καθ’  ἡμέραν  καὶ  ἀκολουθείτω  μοι.  24   ὃς  γὰρ  ἂν  θέλῃ  τὴν  ψυχὴν  αὐτοῦ  σῶσαι  ἀπόλεσει  αὐτήν·  ὃς  δ’  ἂν  ἀπολέσῃ  τὴν  ψυχὴν  αὐτοῦ  ἕνεκεν  ἐμοῦ  οὗτος  σώσει  αὐτήν.  25   τἰ  γὰρ  ὠφελεῖται  ἄνθρωπος  κερδήσας  τὸν  κόσμον  ὅλον  ἑαυτὸν  δὲ  ἀπολέσας  ἢ  ζημιωθείς;  26   ὃς  γὰρ  ἂν  ἐπαισχυνθῇ  με  καὶ  τοὺς  ἐμοὺς  λόγους,  τοῦτον  ὁ  υἱὸς  τοῦ  ἀνθρώπου  ἐπαισχυνθήσεται,  ὅταν  ἔλθῃ  ἐν  τῇ  δόξῃ  αὐτοῦ  καὶ  τοῦ  πατρὸς  καὶ  τῶν  ἁγίων  ἀγγέλων.  27   λέγω  δὲ  ὑμῖν  ἀληθῶς,  εἰσίν  τινες  τῶν  αὐτοῦ  ἑστηκότων  οἱ  οὐ  μὴ  γεύσωνται  θανάτου  ἕως  ἂν  ἴδωσιν  τὴν  βασιλείαν  τοῦ  θεοῦ. 

   28   Ἐγένετο  δὲ  μετὰ  τοὺς  λόγους  τούτους  ὡσεὶ  ἡμέραι  ὀκτὼ  παραλαβὼν  Πέτρον  καὶ  Ἰωάννην  καὶ  Ἰάκωβον  ἀνέβη  εἰς  τὸ  ὄρος  προσεύξασθαι.  29   καὶ  ἐγένετο  ἐν  τῷ  προσεύχεσθαι  αὐτὸν  τὸ  εἶδος  τοῦ  προσώπου  αὐτοῦ  ἕτερον  καὶ  ὁ  ἱματισμὸς  αὐτοῦ  λευκὸς  ἐξαστράπτων.  30   καὶ  ἰδοὺ  ἄνδρες  δύο  συνελάλουν  αὐτῷ  οἵτινες  ἦσαν  Μωϋσῆς  καὶ  Ἠλίας,  31   οἳ  ὀφθέντες  ἐν  δόξῃ  ἔλεγον  τὴν  ἔξοδον  αὐτοῦ,  ἣν  ἤμελλεν  πληροῦν  ἐν  Ἰερουσαλήμ.  32   ὁ  δὲ  Πέτρος  καὶ  οἱ  σὺν  αὐτῷ  ἦσαν  βεβαρημένοι  ὕπνῳ·  διαγρηγορήσαντες  δὲ  εἶδον  τὴν  δόξαν  αὐτοῦ  καὶ  τοὺς  δύο  ἄνδρας  τοὺς  συνεστῶτας  αὐτῷ.  33   καὶ  ἐγένετο  ἐν  τῷ  διαχωρίζεσθαι  αὐτοὺς  ἀπ’  αὐτοῦ  εἶπεν  ὁ  Πέτρος  πρὸς  τὸν  Ἰησοῦν·  ἐπιστάτα  καλόν  ἐστιν  ἡμᾶς  ὧδε  εἶναι,  καὶ  ποιήσωμεν  σκηνὰς  τρεῖς,  μίαν  σοὶ  καὶ  μίαν  Μωϋσεῖ  καὶ  μίαν  Ἠλίᾳ,  μὴ  εἰδὼς  ὃ  λέγει.  34   ταῦτα  δὲ  αὐτοῦ  λέγοντος  ἐγένετο  νεφέλη  καὶ  ἐπεσκίαζεν  αὐτοὺς·  ἐφοβήθησαν  δὲ  ἐν  τῷ  εἰσελθεῖν  αὐτοὺς  εἰς  τὴν  νεφέλην.  35   καὶ  φωνὴ  ἐγένετο  ἐκ  τῆς  νεφέλης  λέγουσα·  οὗτος  ἐστιν  ὁ  υἱός  μου  ὁ  ἐκλελεγμένος,  αὐτοῦ  ἀκούετε.  36   καὶ  ἐν  τῷ  γενέσθαι  τὴν  φωνὴν  εὑρέθη  Ἰησοῦς  μόνος.  καὶ  αὐτοὶ  ἐσίγησαν  καὶ  οὐδενὶ  ἀπήγγειλαν  ἐν  ἐκείναις  ταῖς  ἡμέραις  οὐδὲν  ὧν  ἑώρακαν. 

   37   Ἐγένετο  δὲ  τῇ  ἑξῆς  ἡμέρᾳ  κατελθόντων  αὐτῶν  ἀπὸ  τοῦ  ὄρους  συνήντησεν  αὐτῷ  ὄχλος  πολύς.  38   καὶ  ἰδοὺ  ἀνὴρ  ἀπὸ  τοῦ  ὄχλου  ἐβόησεν  λέγων·  διδάσκαλε,  δέομαι  σου  ἐπιβλέψαι  ἐπὶ  τὸν  υἱὸν  μου,  ὅτι  μονογενής  μοί  ἐστιν,  39   καὶ  ἰδοὺ  πνεῦμα  λαμβάνει  αὐτὸν  καὶ  ἐξαίφνης  κράζει  καὶ  σπαράσσει  αὐτὸν  μετὰ  ἀφροῦ  καὶ  μόλις  ἀποχωρεῖ  ἀπ’  αὐτοῦ  συντρῖβον  αὐτόν·  40   καὶ  ἐδεήθην  τῶν  μαθητῶν  σου  ἵνα  ἐκβάλωσιν  αὐτό,  καὶ  οὐκ  ἠδυνήθησαν.  41   ἀποκριθεὶς  δὲ  ὁ  Ἰησοῦς  εἶπεν·  ὦ  γενεὰ  ἄπιστος  καὶ  διεστραμμένη,  ἕως  πότε  ἔσομαι  πρὸς  ὑμᾶς  καὶ  ἀνέξομαι  ὑμῶν  προσάγαγε  ὧδε  τὸν  υἱόν  σου.  42   ἔτι  δὲ  προσερχομένου  αὐτοῦ  ἔρρηξεν  αὐτὸν  τὸ  δαιμόνιον  καὶ  συνεσπάραξεν·  ἐπετίμησεν  δὲ  ὁ  Ἰησοῦς  τῷ  πνεύματι  τῷ  ἀκαθάρτῳ  καὶ  ἰάσατο  τὸν  παῖδα  καὶ  ἀπέδωκεν  αὐτὸν  τῷ  πατρὶ  αὐτοῦ. 

43   ἐξεπλήσσοντο  δὲ  πάντες  ἐπὶ  τῇ  μεγαλειότητι  τοῦ  θεοῦ. 

   46   Εἰσῆλθεν  δὲ  διαλογισμὸς  ἐν  αὐτοῖς,  τὸ  τίς  ἂν  εἴη  μείζων  αὐτῶν.  47   ὁ  δὲ  Ἰησοῦς  εἰδὼς  τὸν  διαλογισμὸν  τῆς  καρδίας  αὐτῶν,  ἐπιλαβόμενος  παιδίον  ἔστησεν  αὐτὸ  παρ’  ἑαυτῷ  48   καὶ  εἶπεν  αὐτοῖς·  ὃς  ἐὰν  δέξηται  τοῦτο  τὸ  παιδίον  ἐπὶ  τῷ  ὀνόματι  μου,  ἐμὲ  δέχεται·  καὶ  ὃς  ἂν  ἐμὲ  δέξηται,  δέχεται  τὸν  ἀποστείλαντα  με·  ὁ  γὰρ  μικρότερος  ἐν  πᾶσιν  ὑμῖν  ὑπάρχων  οὗτος  ἐστιν  μέγας. 

   51   Ἐγένετο  δὲ  ἐν  τῷ  συμπληροῦσθαι  τὰς  ἡμέρας  τῆς  ἀναλήμψεως  αὐτοῦ  καὶ  αὐτὸς  τὸ  πρόσωπον  ἐστήρισεν  τοῦ  πορεύεσθαι  εἰς  Ἰερουσαλήμ.  52   καὶ  ἀπέστειλεν  ἀγγέλους  πρὸ  προσώπου  αὐτοῦ  καὶ  πορεύθεντες  εἰσῆλθον  εἰς  κώμην  Σαμαριτῶν  ὡς  ἑτοιμάσαι  αὐτῷ·  53   καὶ  οὐκ  ἐδέξαντο  αὐτὸν  ὅτι  τὸ  πρόσωπον  αὐτοῦ  ἦν  πορευόμενον  εἰς  Ἰερουσαλήμ.  54   ἰδόντες  δὲ  οἱ  μαθηταὶ  Ἰάκωβος  καὶ  Ἰωάννης  εἶπαν·  κύριε,  θέλεις  εἴπωμεν  πῦρ  καταβῆναι  ἀπὸ  τοῦ  οὐρανοῦ  καὶ  ἀναλῶσαι  αὐτούς;  55   στραφεὶς  δὲ  ἐπετίμησεν  αὐτοῖς.  56   καὶ  ἐπορεύθησαν  εἰς  ἕτεραν  κώμην. 

   57   Καὶ  πορευομένων  αὐτῶν  ἐν  τῇ  ὁδῷ  εἶπεν  τις  πρὸς  αὐτὸν  ἀκολουθήσω  σοι  ὅπου  ἐὰν  ἀπέρχῃ.  58   καὶ  εἶπεν  αὐτῷ  ὁ  Ἰησοῦς·  αἱ  ἀλώπεκες  φωλεοὺς  ἔχουσιν  καὶ  τὰ  πετεινὰ  τοῦ  οὐρανοῦ  κατασκηνώσεις,  ὁ  δὲ  υἱὸς  τοῦ  ἀνθρώπου  οὐκ  ἔχει  ποῦ  τὴν  κεφαλὴν  κλίνῃ.  59   Εἶπεν  δὲ  πρὸς  ἕτερον·  ἀκολούθει  μοι.  ὁ  δὲ  εἶπεν  ἐπίτρεψον  μοι  πρῶτον  ἀπελθόντι  θάψαι  τὸν  πατέρα  μου.  60   εἶπεν  δὲ  αὐτῷ·  ἄφες  τοὺς  νεκροὺς  θάψαι  τοὺς  ἑαυτῶν  νεκρούς,  σὺ  δὲ  ἀπελθὼν  διάγγελλε  τὴν  βασιλείαν  τοῦ  θεοῦ.  61   Εἶπεν  δὲ  καὶ  ἕτερος·  ἀκολουθήσω  σοι,  κύριε,  πρῶτον  δὲ  ἐπίτρεψον  μοι  ἀποτάξασθαι  τοῖς  εἰς  τὸν  οἶκον  μου.  62   εἶπεν  δὲ  πρὸς  αὐτὸν  ὁ  Ἰησοῦς·  οὐδεὶς  ἐπιβαλὼν  τὴν  χεῖρα  ἐπ’  ἄροτρον  καὶ  βλέπων  εἰς  τὰ  ὀπίσω  εὔθετος  ἐστιν  τῇ  βασιλείᾳ  τοῦ  θεοῦ.