1   Καὶ  ἔλεγεν  αὐτοῖς·  ἀμὴν  λέγω  ὑμῖν  ὅτι  εἰσίν  τινες  ὧδε  τῶν  ἑστηκότων  οἵτινες  οὐ  μὴ  γεύσωνται  θανάτου  ἕως  ἂν  ἴδωσιν  τὴν  βασιλείαν  τοὺ  θεοὺ  ἐληλυθυῖαν  ἐν  δυνάμει. 

11   Καὶ  ἐπηρώτων  αὐτὸν  λέγοντες·  ὅτι  λέγουσιν  οἱ  γραμματεῖς  ὅτι  Ἠλίαν  δεῖ  ἐλθεῖν  πρῶτον;  12   ὁ  δὲ  ἔφη  αὐτοῖς·  Ἠλίας  μὲν  ἐλθὼν  πρῶτον  ἀποκαθιστάνει  πάντα·  καὶ  πῶς  γέγραπται  ἐπὶ  τὸν  υἱὸν  τοῦ  ἀνθρώπου  ἵνα  πολλὰ  πάθῃ  καὶ  ἐξουδενηθῇ;  13   ἀλλὰ  λέγω  ὑμῖν  ὅτι  καὶ  Ἠλίας  ἐλήλυθεν,  καὶ  ἐποίησαν  αὐτῷ  ὅσα  ἤθελον,  καθὼς  γέγραπται  ἐπ’  αὐτόν. 

   14   Καὶ  ἐλθόντες  πρὸς  τοὺς  μαθητὰς  εἶδον  ὄχλον  πολὺν  περὶ  αὐτοὺς  καὶ  γραμματεῖς  συζητοῦντας  πρὸς  αὐτούς.  15   καὶ  εὐθὺς  πᾶς  ὁ  ὄχλος  ἰδόντες  αὐτὸν  ἐξεθαμβήθησαν  καὶ  προστρέχοντες  ἠσπάζοντο  αὐτόν.  16   καὶ  ἐπηρώτησεν  αὐτοὺς·  τί  συζητεῖτε  πρὸς  αὐτούς;  17   καὶ  ἀπεκρίθη  αὐτῷ  εἷς  ἐκ  τοῦ  ὄχλου·  διδάσκαλε,  ἤνεγκα  τὸν  υἱόν  μου  πρὸς  σέ,  ἔχοντα  πνεῦμα  ἄλαλον·  18   καὶ  ὅπου  ἐὰν  αὐτὸν  καταλάβῃ  ῥήσσει  αὐτὸν,  καὶ  ἀφρίζει  καὶ  τρίζει  τοὺς  ὀδόντας  καὶ  ξηραίνεται·  καὶ  εἶπα  τοῖς  μαθηταῖς  σου  ἵνα  αὐτὸ  ἐκβάλωσιν,  καὶ  οὐκ  ἴσχυσαν.  19   ὁ  δὲ  ἀποκριθεὶς  αὐτοῖς  λέγει·  ὦ  γενεὰ  ἄπιστος,  ἕως  πότε  πρὸς  ὑμᾶς  ἔσομαι;  ἕως  πότε  ἀνέξομαι  ὑμῶν;  φέρετε  αὐτὸν  πρός  με.  20   καὶ  ἤνεγκαν  αὐτὸν  πρὸς  αὐτὸν.  καὶ  ἰδὼν  αὐτὸν  τὸ  πνεῦμα  εὐθὺς  συνεσπάραξεν  αὐτόν,  καὶ  πεσὼν  ἐπὶ  τῆς  γῆς  ἐκυλίετο  ἀφρίζων.  21   καὶ  ἐπηρώτησεν  τὸν  πατέρα  αὐτοῦ·  πόσος  χρόνος  ἐστιν  ὡς  τοῦτο  γέγονεν  αὐτῷ;  ὁ  δὲ  εἶπεν  ἐκ  παιδιόθεν·  22   καὶ  πολλάκις  καὶ  εἰς  πῦρ  αὐτὸν  ἔβαλεν  καὶ  εἰς  ὕδατα  ἵνα  ἀπολέσῃ  αὐτὸν·  ἀλλ’  εἴ  τι  δύνῃ  βοήθησον  ἡμῖν  σπλαγχνισθεὶς  ἐφ’  ἡμᾶς.  23   ὁ  δὲ  Ἰησοῦς  εἶπεν  αὐτῷ·  τὸ  εἰ  δύνῃ  πάντα  δυνατὰ  τῷ  πιστεύοντι.  24   εὐθὺς  κράξας  ὁ  πατὴρ  τοῦ  παιδίου  ἔλεγεν·  πιστεύω·  βοήθει  μου  τῇ  ἀπιστίᾳ.  25   ἰδὼν  δὲ  ὁ  Ἰησοῦς  ὅτι  ἐπισυντρέχει  ὄχλος,  ἐπετίμησεν  τῷ  πνεῦματι  τῷ  ἀκαθάρτῳ  λέγων  αὐτῳ·  τὸ  ἄλαλον  καὶ  κωφὸν  πνεῦμα,  ἐγὼ  ἐπιτάσσω  σοι,  ἔξελθε  ἐξ  αὐτοῦ  καὶ  μηκέτι  εἰσέλθῃς  εἰς  αὐτόν.  26   καὶ  κράξας  καὶ  πολλὰ  σπαράξας  ἐξῆλθεν  καὶ  ἐγένετο  ὡσεὶ  νεκρός,  ὥστε  τοὺς  πολλοὺς  λέγειν  ὅτι  ἀπέθανεν.  27   ὁ  δὲ  Ἰησοῦς  κρατήσας  τῆς  χειρὸς  αὐτοῦ  ἤγειρεν  αὐτὸν  καὶ  ἀνέστη.  28   Καὶ  εἰσελθόντος  αὐτοῦ  εἰς  οἶκον  οἱ  μαθηταὶ  αὐτοῦ  κατ’  ἰδίαν  ἐπηρώτων  αὐτὸν·  ὅτι  ἡμεῖς  οὐκ  ἠδυνήθημεν  ἐκβαλεῖν  αὐτό;  29   καὶ  εἶπεν  αὐτοῖς·  τοῦτο  τὸ  γένος  ἐν  οὐδενὶ  δύναται  ἐξελθεῖν  εἰ  μὴ  ἐν  προσευχῇ. 

   30   Κακεῖθεν  ἐξελθόντες  ἐπορεύοντο  διὰ  τῆς  Γαλιλαίας  καὶ  οὐκ  ἤθελεν  ἵνα  τις  γνοῖ·  31   ἐδίδασκεν  γὰρ  τοὺς  μαθητὰς  αὐτοῦ  καὶ  ἔλεγεν  αὐτοῖς  ὅτι  ὁ  υἱὸς  τοῦ  ἀνθρώπου  παραδίδοται  εἰς  χεῖρας  ἀνθρώπων  καὶ  ἀποκτενοῦσιν  αὐτὸν,  καὶ  ἀποκτανθεὶς  μετὰ  τρεῖς  ἡμέρας  ἀναστήσεται.  32   οἱ  δὲ  ἠγνόουν  τὸ  ῥήμα,  καὶ  ἐφοβοῦντο  αὐτὸν  ἐπερωτῆσαι. 

   33   Καὶ  ἦλθον  εἰς  Καφαρναούμ.  Καὶ  ἐν  τῇ  οἰκία  γενόμενος  ἐπηρώτα  αὐτους·  τί  ἐν  τῇ  ὁδῷ  διελογίζεσθε;  34   οἱ  δὲ  ἐσιώπων·  πρὸς  ἀλλήλους  γὰρ  διελέχθησαν  ἐν  τῇ  ὁδῷ  τίς  μείζων.  35   καὶ  καθίσας  ἐφώνησεν  τοὺς  δώδεκα  καὶ  λέγει  αὐτοῖς·  εἴ  τις  θέλει  πρῶτος  εἶναι,  ἐσται  πάντων  ἔσχατος  καὶ  πάντων  διάκονος.  36   καὶ  λαβὼν  παιδίον  ἔστησεν  αὐτὸ  ἐν  μέσῳ  αὐτῶν  καὶ  ἐναγκαλισάμενος  αὐτὸ  εἶπεν  αὐτοῖς·  37   ὃς  ἂν  ἓν  τῶν  τοιούτων  παιδίων  δέξηται  ἐπὶ  τῷ  ὀνόματι  μου,  ἐμὲ  δέχεται  καὶ  ὃς  ἂν  ἐμὲ  δέχηται,  οὐκ  ἐμὲ  δέχεται  ἀλλὰ  τὸν  ἀποστείλαντα  με. 

   38   Ἔφη  αὐτῷ  ὁ  Ἰωάννης·  διδάσκαλε,  εἴδομεν  τινα  ἐν  τῷ  ὀνόματι  σου  ἐκβάλλοντα  δαιμόνια  καὶ  ἐκωλύομεν  αὐτὸν,  ὅτι  οὐκ  ἠκολούθει  ἡμῖν.  39   ὁ  δὲ  Ἰησοῦς  εἶπεν·  μὴ  κωλύετε  αὐτὸν  οὐδεὶς  γάρ  ἐστιν  ὃς  ποίησει  δύναμιν  ἐπὶ  τῷ  ὀνόματι  μου  καὶ  δυνήσεται  ταχὺ  κακολογῆσαι  με·  40   ὃς  γὰρ  οὐκ  ἔστιν  καθ’  ἡμῶν,  ὑπὲρ  ἡμῶν  ἐστιν.  41   Ὃς  γὰρ  ἂν  ποτίσῃ  ὑμᾶς  ποτήριον  ὕδατος  ἐν  ὀνόματι  ὅτι  Χριστοῦ  ἐστε,  ἀμὴν  λέγω  ὑμῖν  ὅτι  οὐ  μὴ  ἀπολέσῃ  τὸν  μισθὸν  αὐτοῦ.