ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 14

<< ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 14 >>
Luke 14 Greek Study Bible
Jesus heals the dropsy on the Sabbath;
   1   Καὶ  ἐγένετο  ἐν  τῷ  ἐλθεῖν  αὐτὸν  εἰς  οἶκον  τινος  τῶν  ἀρχόντων  τῶν  Φαρισαίων  σαββάτῳ  φαγεῖν  ἄρτον  καὶ  αὐτοὶ  ἦσαν  παρατηρούμενοι  αὐτὀν.  2   καὶ  ἰδοὺ  ἄνθρωπος  τις  ἦν  ὑδρωπικὸς  ἔμπροσθεν  αὐτοῦ.  3   καὶ  ἀποκριθεὶς  ὁ  Ἰησοῦς  εἶπεν  πρὸς  τοὺς  νομικοὺς  καὶ  Φαρισαίους  λέγων·  ἔξεστιν  τῷ  σαββάτῳ  θεραπεῦσαι  ἢ  οὐ;  4   οἱ  δὲ  ἡσύχασαν  καὶ  ἐπιλαβόμενος  ἰάσατο  αὐτὸν  καὶ  ἀπέλυσεν.  5   καὶ  πρὸς  αὐτοὺς  εἶπεν·  τίνος  ὑμῶν  υἱὸς  ἢ  βοῦς  εἰς  φρέαρ  πεσεῖται  καὶ  οὐκ  εὐθέως  ἀνασπάσει  αὐτὸν  ἐν  ἡμέρᾳ  τοῦ  σαββάτου;  6   καὶ  οὐκ  ἴσχυσαν  ἀνταποκριθῆναι  πρὸς  ταῦτα. 
teaches humility;
   7   Ἔλεγεν  δὲ  πρὸς  τοὺς  κεκλημένους  παραβολήν,  ἐπέχων  πῶς  τὰς  πρωτοκλισίας  ἐξελέγοντο,  λέγων  πρὸς  αὐτούς·  8   ὅταν  κληθῇς  ὑπό  τινος  εἰς  γάμους,  μὴ  κατακλιθῇς  εἰς  τὴν  πρωτοκλισίαν,  μήποτε  ἐντιμότερος  σου  ᾖ  κεκλημένος  ὑπ’  αὐτοῦ,  9   καὶ  ἐλθὼν  ὁ  σὲ  καὶ  αὐτὸν  καλέσας  ἐρεῖ  σοι·  δὸς  τούτῳ  τόπον,  καὶ  τότε  ἄρξῃ  μετὰ  αἰσχύνης  τὸν  ἔσχατον  τόπον  κατέχειν.  10   ἀλλ’  ὅταν  κληθῇς  πορευθεὶς  ἀνάπεσε  εἰς  τὸν  ἔσχατον  τόπον,  ἵνα  ὅταν  ἔλθῃ  ὁ  κεκληκώς  σε  ἐρεῖ  σοι·  φίλε,  προσανάβηθι  ἀνώτερον·  τότε  ἔσται  σοι  δόξα  ἐνώπιον  πάντων  τῶν  συνανακειμένων  σοι.  11   ὅτι  πᾶς  ὁ  ὑψῶν  ἑαυτὸν  ταπεινωθήσεται,  καὶ  ὁ  ταπεινῶν  ἑαυτὸν  ὑψωθήσεται. 
to feast the poor;
12   Ἔλεγεν  δὲ  καὶ  τῷ  κεκληκότι  αὐτόν·  ὅταν  ποιῇς  ἄριστον  ἢ  δεῖπνον,  μὴ  φώνει  τοὺς  φίλους  σου  μηδὲ  τοὺς  ἀδελφούς  σου  μηδὲ  τοὺς  συγγενεῖς  σου  μηδὲ  γείτονας  πλουσίους  μήποτε  καὶ  αὐτοὶ  ἀντικαλέσωσιν  σε  καὶ  γένηται  ἀνταπόδομα  σοι.  13   ἀλλ’  ὅταν  δοχὴν  ποιῇς,  κάλει  πτωχούς,  ἀναπείρους,  χωλούς,  τυφλούς·  14   καὶ  μακάριος  ἔσῃ,  ὅτι  οὐκ  ἔχουσιν  ἀνταποδοῦναι  σοι,  ἀνταποδοθήσεται  γάρ  σοι  ἐν  τῇ  ἀναστάσει  τῶν  δικαίων. 
under the parable of the great supper,
   15   Ἀκούσας  δέ  τις  τῶν  συνανακειμένων  ταῦτα  εἶπεν  αὐτῷ·  μακάριος  ὅστις  φάγεται  ἄρτον  ἐν  τῇ  βασιλείᾳ  τοῦ  θεοῦ.  16   ὁ  δὲ  εἶπεν  αὐτῷ  ἄνθρωπος  τις  ἐποίει  δεῖπνον  μέγα,  καὶ  ἐκάλεσεν  πολλοὺς  17   καὶ  ἀπέστειλεν  τὸν  δοῦλον  αὐτοῦ  τῇ  ὥρᾳ  τοῦ  δείπνου  εἰπεῖν  τοῖς  κεκλημένοις·  ἔρχεσθε  ὅτι  ἤδη  ἕτοιμα  ἐστιν.  18   καὶ  ἤρξαντο  ἀπὸ  μιᾶς  πάντες  παραιτεῖσθαι.  ὁ  πρῶτος  εἶπεν  αὐτῳ·  ἀγρὸν  ἠγόρασα  καὶ  ἔχω  ἀνάγκην  ἐξελθὼν  ἰδεῖν  αὐτόν·  ἐρωτῶ  σε,  ἔχε  με  παρῃτημένον.  19   καὶ  ἕτερος  εἶπεν·  ζεύγη  βοῶν  ἠγόρασα  πέντε  καὶ  πορεύομαι  δοκιμάσαι  αὐτά·  ἐρωτῶ  σε,  ἔχε  με  παρῃτημένον.  20   καὶ  ἕτερος  εἶπεν·  γυναῖκα  ἔγημα  καὶ  διὰ  τοῦτο  οὐ  δύναμαι  ἐλθεῖν.  21   καὶ  παραγενόμενος  ὁ  δοῦλος  ἀπήγγειλεν  τῷ  κυρίῳ  αὐτοῦ  ταῦτα.  τότε  ὀργισθεὶς  ὁ  οἰκοδεσπότης  εἶπεν  τῷ  δοὐλῳ  αὐτοῦ·  ἔξελθε  ταχέως  εἰς  τὰς  πλατείας  καὶ  ῥύμας  τῆς  πόλεως  καὶ  τοὺς  πτωχοὺς  καὶ  ἀναπείρους  καὶ  τυφλοὺς  καὶ  χωλοὺς  εἰσάγαγε  ὧδε.  22   καὶ  εἶπεν  ὁ  δοῦλος·  κύριε,  γέγονεν  ὃ  ἐπέταξας,  καὶ  ἔτι  τόπος  ἐστίν. 
shows how worldly minded men shall be shut out of heaven.
Those who will be his disciples, to bear their cross must make their accounts beforehand,
   25   Συνεπορεύοντο  δὲ  αὐτῷ  ὄχλοι  πολλοί,  καὶ  στραφεὶς  εἶπεν  πρὸς  αὐτούς·  26   εἴ  τις  ἔρχεται  πρός  με  καὶ  οὐ  μισεῖ  τὸν  πατέρα  ἑαυτοῦ  καὶ  τὴν  μητέρα  καὶ  τὴν  γυναῖκα  καὶ  τὰ  τέκνα  καὶ  τοὺς  ἀδελφοὺς  καὶ  τὰς  ἀδελφὰς  ἔτι  τε  καὶ  τὴν  ψυχὴν  ἑαυτοῦ,  οὐ  δύναται  εἶναι  μου  μαθητής.  27   ὅστις  οὐ  βαστάζει  τὸν  σταυρὸν  ἑαυτοῦ  καὶ  ἔρχεται  ὀπίσω  μου,  οὐ  δύναται  εἶναι  μου  μαθητής.  28   Τίς  γὰρ  ἐξ  ὑμῶν  θέλων  πύργον  οἰκοδομῆσαι  οὐχὶ  πρῶτον  καθίσας  ψηφίζει  τὴν  δαπάνην,  εἰ  ἔχει  εἰς  ἀπαρτισμόν;  29   ἴνα  μήποτε  θέντος  αὐτοῦ  θεμέλιον  καὶ  μὴ  ἰσχύοντος  ἐκτελέσαι  πάντες  οἱ  θεωροῦντες  ἄρξωνται  αὐτῷ  ἐμπαίζειν  30   λέγοντες  ὅτι  οὗτος  ὁ  ἄνθρωπος  ἤρξατο  οἰκοδομεῖν  καὶ  οὐκ  ἴσχυσεν  ἐκτελέσαι. 
lest with shame they revolt from him afterward;
31   Ἢ  τίς  βασιλεὺς  πορευόμενος  ἑτέρῳ  βασιλεῖ  συμβαλεῖν  εἰς  πόλεμον  οὐχὶ  καθίσας  πρῶτον  βουλεύσεται  εἰ  δυνατός  ἐστιν  ἐν  δέκα  χιλιάσιν  ὑπαντῆσαι  τῷ  μετὰ  εἴκοσι  χιλιάδων  ἐρχομένῳ  ἐπ’  αὐτόν;  32   εἰ  δὲ  μὴ  γε,  ἔτι  αὐτοῦ  πόρρω  ὄντος  πρεσβείαν  ἀποστείλας  ἐρωτᾷ  πρὸς  εἰρήνην.  33   οὕτως  οὖν  πᾶς  ἐξ  ὑμῶν  ὃς  οὐκ  ἀποτάσσεται  πᾶσιν  τοῖς  ἑαυτοῦ  ὑπάρχουσιν  οὐ  δύναται  εἶναι  μου  μαθητής. 
and become altogether unprofitable, like salt that has lost its flavor.