ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 8

<< ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 8 >>
Luke 8 Greek Study Bible
Women minister unto Jesus of their own means.
   1   Καὶ  ἐγένετο  ἐν  τῷ  καθεξῆς  καὶ  αὐτὸς  διώδευεν  κατὰ  πόλιν  καὶ  κώμην  κηρύσσων  καὶ  εὐαγγελιζόμενος  τὴν  βασιλείαν  τοῦ  θεοῦ  καὶ  οἱ  δώδεκα  σὺν  αὐτῷ,  2   καὶ  γυναῖκες  τινες  αἳ  ἦσαν  τεθεραπευμέναι  ἀπὸ  πνευμάτων  πονηρῶν  καὶ  ἀσθενειῶν,  Μαρία  ἡ  καλουμένη  Μαγδαληνή,  ἀφ’  ἧς  δαιμόνια  ἑπτὰ  ἐξεληλύθει,  3   καὶ  Ἰωάννα  γυνὴ  Χουζᾶ  ἐπιτρόπου  Ἡρῴδου  καὶ  Σουσάννα  καὶ  ἕτεραι  πολλαί,  αἵτινες  διηκόνουν  αὐτοῖς  ἐκ  τῶν  ὑπαρχόντων  αὐταῖς. 
Jesus, after he had preached from place to place,
   4   Συνιόντος  δὲ  ὄχλου  πολλοῦ  καὶ  τῶν  κατὰ  πόλιν  ἐπιπορευομένων  πρὸς  αὐτὸν  εἶπεν  διὰ  παραβολῆς·  5   ἐξῆλθεν  ὁ  σπείρων  τοῦ  σπεῖραι  τὸν  σπόρον  αὐτοῦ  καὶ  ἐν  τῷ  σπείρειν  αὐτὸν  ὃ  μὲν  ἔπεσεν  παρὰ  τὴν  ὁδὸν  καὶ  κατεπατήθη,  καὶ  τὰ  πετεινὰ  τοῦ  οὐρανοῦ  κατέφαγεν  αὐτό.  6   καὶ  ἕτερον  κατέπεσεν  ἐπὶ  τὴν  πέτραν,  καὶ  φυὲν  ἐξηράνθη  διὰ  τὸ  μὴ  ἔχειν  ἰκμάδα.  7   καὶ  ἕτερον  ἔπεσεν  ἐν  μέσῳ  τῶν  ἀκανθῶν  καὶ  συμφυεῖσαι  αἱ  ἄκανθαι  ἀπέπνιξαν  αὐτό.  8   καὶ  ἕτερον  ἔπεσεν  εἰς  τὴν  γῆν  τὴν  ἀγαθὴν  καὶ  φυὲν  ἐποίησεν  καρπὸν  ἑκατονταπλασίονα.  ταῦτα  λέγων  ἐφώνει·  ὁ  ἔχων  ὦτα  ἀκούειν  ἀκουέτω. 
explains the parable of the sower,
   9   Ἐπηρώτων  δὲ  αὐτὸν  οἱ  μαθηταὶ  αὐτοῦ  τίς  αὕτη  εἴη  ἡ  παραβολή.  10   ὁ  δὲ  εἶπεν·  ὑμῖν  δέδοται  γνῶναι  τὰ  μυστήρια  τῆς  βασιλείας  τοῦ  θεοῦ,  τοῖς  δὲ  λοιποῖς  ἐν  παραβολαῖς  ἵνα 
      βλέποντες  μὴ  βλέπωσιν 
         καὶ  ἀκούοντες  μὴ  συνιῶσιν. 
   11   Ἔστιν  δὲ  αὕτη  ἡ  παραβολή·  ὁ  σπόρος  ἐστὶν  ὁ  λόγος  τοῦ  θεοῦ.  12   οἱ  δὲ  παρὰ  τὴν  ὁδόν  εἰσιν  οἱ  ἀκούσαντες  εἶτα  ἔρχεται  ὁ  διάβολος  καὶ  αἴρει  τὸν  λόγον  ἀπὸ  τῆς  καρδίας  αὐτῶν  ἵνα  μὴ  πιστεύσαντες  σωθῶσιν.  13   οἱ  δὲ  ἐπὶ  τῆς  πέτρας  οἱ  ὅταν  ἀκούσωσιν  μετὰ  χαρᾶς  δέχονται  τὸν  λόγον,  καὶ  οὗτοι  ῥίζαν  οὐκ  ἔχουσιν,  οἳ  πρὸς  καιρὸν  πιστεύουσιν  καὶ  ἐν  καιρῷ  πειρασμοῦ  ἀφίστανται.  14   τὸ  δὲ  εἰς  τὰς  ἀκάνθας  πεσόν,  οὗτοι  εἰσιν  οἱ  ἀκούσαντες,  καὶ  ὑπὸ  μεριμνῶν  καὶ  πλούτου  καὶ  ἡδονῶν  τοῦ  βίου  πορευόμενοι  συμπνίγονται  καὶ  οὐ  τελεσφοροῦσιν.  15   τὸ  δὲ  ἐν  τῇ  καλῇ  γῇ,  οὗτοι  εἰσιν  οἵτινες  ἐν  καρδίᾳ  καλῇ  καὶ  ἀγαθῇ  ἀκούσαντες  τὸν  λόγον  κατέχουσιν  καὶ  καρποφοροῦσιν  ἐν  ὑπομονῇ. 
and the candle;
   16   Οὐδεὶς  δὲ  λύχνον  ἅψας  καλύπτει  αὐτὸν  σκεύει  ἢ  ὑποκάτω  κλίνης  τίθησιν  ἀλλ’  ἐπὶ  λυχνίας  τίθησιν,  ἵνα  οἱ  εἰσπορευόμενοι  βλέπωσιν  τὸ  φῶς.  17   οὐ  γάρ  ἐστιν  κρυπτὸν  ὃ  οὐ  φανερὸν  γενήσεται  οὐδὲ  ἀπόκρυφον  ὃ  οὐ  μὴ  γνωσθῇ  καὶ  εἰς  φανερὸν  ἔλθῃ.  18   Βλέπετε  οὖν  πῶς  ἀκούετε·  ὃς  ἂν  γὰρ  ἔχῃ,  δοθήσεται  αὐτῷ·  καὶ  ὃς  ἂν  μὴ  ἔχῃ,  καὶιͅὁ  δοκεῖ  ἔχειν  ἀρθήσεται  ἀπ’  αὐτοῦ. 
declares who are his mother, and brothers;
rebukes the winds;
   22   Ἐγένετο  δέ  ἐν  μιᾷ  τῶν  ἡμερῶν  καὶ  αὐτὸς  ἐνέβη  εἰς  πλοῖον  καὶ  οἱ  μαθηταὶ  αὐτοῦ  καὶ  εἶπεν  πρὸς  αὐτούς·  διέλθωμεν  εἰς  τὸ  πέραν  τῆς  λίμνης,  καὶ  ἀνήχθησαν.  23   πλεόντων  δὲ  αὐτῶν  ἀφύπνωσεν.  καὶ  κατέβη  λαῖλαψ  ἀνέμου  εἰς  τὴν  λίμνην  καὶ  συνεπληροῦντο  καὶ  ἐκινδύνευον.  24   προσελθόντες  δὲ  διήγειραν  αὐτὸν  λέγοντες·  ἐπιστάτα  ἐπιστάτα,  ἀπολλύμεθα.  ὁ  δὲ  διεγερθεὶς  ἐπετίμησεν  τῷ  ἀνέμῳ  καὶ  τῷ  κλύδωνι  τοῦ  ὕδατος·  καὶ  ἐπαύσαντο  καὶ  ἐγένετο  γαλήνη.  25   εἶπεν  δὲ  αὐτοῖς·  ποῦ  ἡ  πίστις  ὑμῶν;  φοβηθέντες  δὲ  ἐθαύμασαν  λέγοντες  πρὸς  ἀλλήλους·  τίς  ἄρα  οὗτος  ἐστιν  ὅτι  καὶ  τοῖς  ἀνέμοις  ἐπιτάσσει  καὶ  τῷ  ὕδατι,  καὶ  ὑπακούουσιν  αὐτῷ; 
casts the legion of demons out of the man into the herd of pigs;
   26   Καὶ  κατέπλευσαν  εἰς  τὴν  χώραν  τῶν  Γερασηνῶν,  ἥτις  ἐστὶν  ἀντιπέρα  τῆς  Γαλιλαίας.  27   ἐξελθόντι  δὲ  αὐτῷ  ἐπὶ  τὴν  γῆν  ὑπήντησεν  ἀνήρ  τις  ἐκ  τῆς  πόλεως  ἔχων  δαιμόνια  καὶ  χρόνῳ  ἱκανῷ  οὐκ  ἐνεδύσατο  ἱμάτιον  καὶ  ἐν  οἰκίᾳ  οὐκ  ἔμενεν  ἀλλ’  ἐν  τοῖς  μνήμασιν.  28   ἰδὼν  δὲ  τὸν  Ἰησοῦν  ἀνακράξας  προσέπεσεν  αὐτῷ  καὶ  φωνῇ  μεγάλῃ  εἶπεν·  τί  ἐμοὶ  καὶ  σοὶ,  Ἰησοῦ  υἱὲ  τοῦ  θεοῦ  τοῦ  ὑψίστου;  δέομαι  σου,  μή  με  βασανίσῃς,  29   παρήγγελλεν  γὰρ  τῷ  πνεύματι  τῷ  ἀκαθάρτῳ  ἐξελθεῖν  ἀπὸ  τοῦ  ἀνθρώπου.  πολλοῖς  γὰρ  χρόνοις  συνηρπάκει  αὐτὸν  καὶ  ἐδεσμεύετο  ἁλύσεσιν  καὶ  πέδαις  φυλασσόμενος  καὶ  διαρρήσσων  τὰ  δεσμὰ  ἠλαύνετο  ἀπὸ  τοῦ  δαιμονίου  εἰς  τὰς  ἐρήμους.  30   ἐπηρώτησεν  δὲ  αὐτὸν  ὁ  Ἰησοῦς·  τί  σοι  ὄνομα  ἐστιν;  ὁ  δὲ  εἶπεν·  λεγιών,  ὅτι  εἰσῆλθεν  δαιμόνια  πολλὰ  εἰς  αὐτόν.  31   καὶ  παρεκάλουν  αὐτὸν  ἵνα  μὴ  ἐπιτάξῃ  αὐτοῖς  εἰς  τὴν  ἄβυσσον  ἀπελθεῖν. 
   32   ἦν  δὲ  ἐκεῖ  ἀγέλη  χοίρων  ἱκανῶν  βοσκομένη  ἐν  τῷ  ὄρει·  καὶ  παρεκάλεσαν  αὐτὸν  ἵνα  ἐπιτρέψῃ  αὐτοῖς  εἰς  ἐκείνους  εἰσελθεῖν·  καὶ  ἐπέτρεψεν  αὐτοῖς.  33   ἐξελθόντα  δὲ  τὰ  δαιμόνια  ἀπὸ  τοῦ  ἀνθρώπου  εἰσῆλθον  εἰς  τοὺς  χοίρους,  καὶ  ὥρμησεν  ἡ  ἀγέλη  κατὰ  τοῦ  κρημνοῦ  εἰς  τὴν  λίμνην  καὶ  ἀπεπνίγη.  34   ἰδόντες  δὲ  οἱ  βόσκοντες  τὸ  γεγονὸς  ἔφυγον  καὶ  ἀπήγγειλαν  εἰς  τὴν  πόλιν  καὶ  εἰς  τοὺς  ἀγρούς.  35   ἐξῆλθον  δὲ  ἰδεῖν  τὸ  γεγονὸς  καὶ  ἦλθον  πρὸς  τὸν  Ἰησοῦν  καὶ  εὗρον  καθήμενον  τὸν  ἄνθρωπον  ἀφ’  οὗ  τὰ  δαιμόνια  ἐξῆλθεν  ἱματισμένον  καὶ  σωφρονοῦντα  παρὰ  τοὺς  πόδας  τοῦ  Ἰησοῦ,  καὶ  ἐφοβήθησαν.  36   ἀπήγγειλαν  δὲ  αὐτοῖς  οἱ  ἰδόντες  πῶς  ἐσώθη  ὁ  δαιμονισθείς. 
is rejected by the Gadarenes;
37   καὶ  ἠρώτησεν  αὐτὸν  ἄπαν  τὸ  πλῆθος  τῆς  περιχώρου  τῶν  Γερασηνῶν  ἀπελθεῖν  ἀπ’  αὐτῶν,  ὅτι  φόβῳ  μεγάλῳ  συνείχοντο  αὐτὸς  δὲ  ἐμβὰς  εἰς  πλοῖον  ὑπέστρεψεν.  38   ἐδεῖτο  δὲ  αὐτοῦ  ὁ  ἀνὴρ  ἀφ’  οὗ  ἐξεληλύθει  τὰ  δαιμόνια  εἶναι  σὺν  αὐτῷ·  ἀπέλυσεν  δὲ  αὐτὸν  λέγων·  39   ὑπόστρεφε  εἰς  τὸν  οἶκον  σου  καὶ  διηγοῦ  ὅσα  σοι  ἐποίησεν  ὁ  θεὸς  καὶ  ἀπῆλθεν  καθ’  ὅλην  τὴν  πόλιν  κηρύσσων  ὅσα  ἐποίησεν  αὐτῷ  ὁ  Ἰησοῦς, 
   40   Ἐν  δὲ  τῷ  ὑποστρέφειν  τὸν  Ἰησοῦν  ἀπεδέξατο  αὐτὸν  ὁ  ὄχλος·  ἦσαν  γὰρ  πάντες  προσδοκῶντες  αὐτόν.  41   καὶ  ἰδοὺ  ἦλθεν  ἀνὴρ  ᾧ  ὄνομα  Ἰάϊρος  καὶ  οὗτος  ἄρχων  τῆς  συναγωγῆς  ὑπῆρχεν,  καὶ  πεσὼν  παρὰ  τοὺς  πόδας  Ιησοῦ  παρεκάλει  αὐτὸν  εἰσέλθειν  εἰς  τὸν  οἶκον  αὐτοῦ,  42   ὅτι  θυγάτηρ  μονογενὴς  ἧν  αὐτῷ  ὡς  ἐτῶν  δώδεκα  καὶ  αὐτὴ  ἀπέθνῃσκεν.  Ἐν  δὲ  τῷ  ὑπάγειν  αὐτὸν  οἱ  ὄχλοι  συνέπνιγον  αὐτόν. 
heals the woman of her bleeding;
43   Καὶ  γυνὴ  οὖσα  ἐν  ῥύσει  αἵματος  ἀπὸ  ἐτῶν  δώδεκα,  ἥτις  οὐκ  ἴσχυσεν  ἀπ’  οὐδενὸς  θεραπευθῆναι,  44   προσελθοῦσα  ὄπισθεν  ἥψατο  τοῦ  κρασπέδου  τοῦ  ἱματίου  αὐτοῦ  καὶ  παραχρῆμα  ἔστη  ἡ  ῥύσις  τοῦ  αἵματος  αὐτῆς.  45   καὶ  εἶπεν  ὁ  Ἰησοῦς·  τὶς  ὁ  ἁψάμενος  μου;  ἀρνουμένων  δὲ  πάντων  εἶπεν  ὁ  Πέτρος·  ἐπιστάτα,  οἱ  ὄχλοι  συνέχουσιν  σε  καὶ  ἀποθλίβουσιν.  46   ὁ  δὲ  Ἰησοῦς  εἶπεν·  ἥψατο  μού  τις,  ἐγὼ  γὰρ  ἔγνων  δύναμιν  ἐξεληλυθυῖαν  ἀπ’  ἐμοῦ.  47   ἰδοῦσα  δὲ  ἡ  γυνὴ  ὅτι  οὐκ  ἔλαθεν,  τρέμουσα  ἦλθεν  καὶ  προσπεσοῦσα  αὐτῳ  δι’  ἣν  αἰτίαν  ἥψατο  αὐτοῦ  ἀπήγγειλεν  ἐνώπιον  πάντος  τοῦ  λαοῦ  καὶ  ὡς  ἰάθη  παραχρῆμα.  48   ὁ  δὲ  εἶπεν  αὐτῃ·  θυγάτηρ,  ἡ  πίστις  σου  σέσωκεν  σε·  πορεύου  εἰς  εἰρήνην. 
and raises Jairus's daughter from death.
   49   Ἔτι  αὐτοῦ  λαλοῦντος  ἔρχεται  τις  παρὰ  τοῦ  ἀρχισυναγώγου  λέγων  ὅτι  τέθνηκεν  ἡ  θυγάτηρ  σου·  μηκέτι  σκύλλε  τὸν  διδάσκαλον.  50   ὁ  δὲ  Ἰησοῦς  ἀκούσας  ἀπεκρίθη  αὐτῷ·  μὴ  φοβοῦ,  μόνον  πίστευσον  καὶ  σωθήσεται.  51   ἐλθὼν  δὲ  εἰς  τὴν  οἰκίαν  οὐκ  ἀφῆκεν  εἰσελθεῖν  τινα  σὺν  αὐτῷ  εἰ  μὴ  Πέτρον  καὶ  Ἰωάννην  καὶ  Ἰάκωβον  καὶ  τὸν  πατέρα  τῆς  παιδὸς  καὶ  τὴν  μητέρα.  52   ἔκλαιον  δὲ  πάντες  καὶ  ἐκόπτοντο  αὐτήν.  ὁ  δὲ  εἶπεν·  μὴ  κλαίετε,  οὐ  γὰρ  ἀπέθανεν  ἀλλὰ  καθεύδει.  53   καὶ  κατεγέλων  αὐτοῦ  εἰδότες  ὅτι  ἀπέθανεν.  54   αὐτὸς  δὲ  κρατήσας  τῆς  χειρὸς  αὐτῆς  ἐφώνησεν  λέγων·  ἡ  παῖς  ἔγειρε.  55   καὶ  ἐπέστρεψεν  τὸ  πνεῦμα  αὐτῆς  καὶ  ἀνέστη  παραχρῆμα  καὶ  διέταξεν  αὐτῇ  δοθῆναι  φαγεῖν.  56   καὶ  ἐξέστησαν  οἱ  γονεῖς  αὐτῆς·  ὁ  δὲ  παρήγγειλεν  αὐτοῖς  μηδενὶ  εἶπειν  τὸ  γεγονός.