ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ 1

<< ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ 1 >>
Philippians 1 Greek Study Bible
Paul testifies his thankfulness to God, and his love toward the Philippians,
   3   Εὐχαριστῶ  τῷ  θεῷ  μου  ἐπὶ  πάσῃ  τῇ  μνείᾳ  ὑμῶν  4   πάντοτε  ἐν  πάσῃ  δέησει  μου  ὑπὲρ  πάντων  ὑμῶν,  μετὰ  χαρᾶς  τὴν  δέησιν  ποιούμενος,  5   ἐπὶ  τῇ  κοινωνίᾳ  ὑμῶν  εἰς  τὸ  εὐαγγέλιον  ἀπὸ  τῆς  πρώτης  ἡμέρας  ἄχρι  τοῦ  νῦν.  6   πεποιθὼς  αὐτὸ  τοῦτο  ὅτι  ὁ  εναρξάμενος  ἐν  ὑμῖν  ἔργον  ἀγαθὸν  ἐπιτελέσει  ἄχρις  ἡμέρας  Ἰησοῦ  Χριστοῦ·  7   καθώς  ἐστιν  δίκαιον  ἐμοὶ  τοῦτο  φρονεῖν  ὑπὲρ  πάντων  ὑμῶν  διὰ  τὸ  ἔχειν  με  ἐν  τῇ  καρδίᾳ  ὑμᾶς,  ἔν  τε  τοῖς  δεσμοῖς  μου  καὶ  ἐν  τῇ  ἀπολογίᾳ  καὶ  βεβαιώσει  τοῦ  εὐαγγελίου  συγκοινωνούς  μου  τῆς  χάριτος  πάντας  ὑμᾶς  ὄντας.  8   μάρτυς  γάρ  μου  ὁ  θεὸς  ὡς  ἐπιποθῶ  πάντας  ὑμᾶς  ἐν  σπλάγχνοις  Χριστοῦ  Ἰησοῦ. 
daily praying for their increase in grace;
he shows what good the faith of Christ had received by his troubles at Rome;
   15   Τινὲς  μὲν  καὶ  διὰ  φθόνον  καὶ  ἔριν,  τινὲς  δὲ  καὶ  δι’  εὐδοκίαν  τὸν  Χριστὸν  κηρύσσουσιν·  16   οἱ  μὲν  ἐξ  ἀγάπης  εἰδότες  ὅτι  εἰς  ἀπολογίαν  τοῦ  εὐαγγελίου  κεῖμαι,  17   οἱ  δὲ  ἐξ  ἐριθείας  τὸν  Χριστὸν  καταγγέλλουσιν,  οὐχ  ἁγνῶς  οἰόμενοι  θλῖψιν  ἐγείρειν  τοῖς  δεσμοῖς  μου.  18   τί  γάρ;  πλὴν  ὅτι  παντὶ  τρόπῳ  εἴτε  προφάσει  εἴτε  ἀληθείᾳ,  Χριστὸς  καταγγέλλεται  καὶ  ἐν  τούτῳ  χαίρῳ.  ἀλλὰ  καὶ  χαρήσομαι,  19   οἶδα  γὰρ  ὅτι  τοῦτο  μοι  ἀποβήσεται  εἰς  σωτηρίαν  διὰ  τῆς  ὑμῶν  δεήσεως  καὶ  ἐπιχορηγίας  τοῦ  πνεύματος  Ἰησοῦ  Χριστοῦ  20   κατὰ  τὴν  ἀποκαραδοκίαν  καὶ  ἐλπίδα  μου,  ὅτι  ἐν  οὐδενὶ  αἰσχυνθήσομαι  ἀλλ’  ἐν  πάσῃ  παρρησίᾳ  ὡς  πάντοτε  καὶ  νῦν  μεγαλυνθήσεται  Χριστὸς  ἐν  τῷ  σώματι  μου,  εἴτε  διὰ  ζωῆς  εἴτε  διὰ  θανάτου. 
and how ready he is to glorify Christ either by his life or death;
21   ἐμοὶ  γὰρ  τὸ  ζῆν  Χριστὸς  καὶ  τὸ  ἀποθανεῖν  κέρδος.  22   εἰ  δὲ  τὸ  ζῆν  ἐν  σαρκί,  τοῦτο  μοι  καρπὸς  ἔργου,  καὶ  τί  αἱρήσομαι  οὐ  γνωρίζω.  23   συνέχομαι  δὲ  ἐκ  τῶν  δύο,  τὴν  ἐπιθυμίαν  ἔχων  εἰς  τὸ  ἀναλῦσαι  καὶ  σὺν  Χριστῷ  εἶναι,  πολλῷ  γὰρ  μᾶλλον  κρεῖσσον·  24   τὸ  δὲ  ἐπιμένειν  τῇ  σαρκὶ  ἀναγκαιότερον  δι’  ὑμᾶς.  25   καὶ  τοῦτο  πεποιθὼς  οἶδα  ὅτι  μενῶ  καὶ  παραμενῶ  πᾶσιν  ὑμῖν  εἰς  τὴν  ὑμῶν  προκοπὴν  καὶ  χαρὰν  τῆς  πίστεως,  26   ἵνα  τὸ  καύχημα  ὑμῶν  περισσεύῃ  ἐν  Χριστῷ  Ἰησοῦ  ἐν  ἐμοὶ  διὰ  τῆς  ἐμῆς  παρουσίας  πάλιν  πρὸς  ὑμᾶς. 
exhorting them to unity;
and to fortitude in persecution.