1   Καὶ  ἐγένετο  ὅτε  ἐτέλεσεν  ὁ  Ἰησοῦς  πάντας  τοὺς  λόγους  τούτους,  εἷπεν  τοῖς  μαθητᾶις  αὐτοῦ·  2   οἴδατε  ὅτι  μετὰ  δύο  ἡμέρας  τὸ  πάσχα  γίνεται,  καὶ  ὁ  υἱὸς  τοῦ  ἀνθρώπου  παραδίδοται  εἰς  τὸ  σταυρωθῆναι. 

3   Τότε  συνήχθησαν  οἱ  ἀρχιερεῖς  καὶ  οἱ  πρεσβύτεροι  τοῦ  λαοὺ  εἰς  τὴν  αὐλὴν  τοῦ  ἀρχιερέως  τοῦ  λεγομένου  Καϊάφα  4   καὶ  συνεβουλεύσαντο  ἵνα  τὸν  Ἰησοῦν  δόλῳ  κρατήσωσιν  καὶ  ἀποκτείνωσιν·  5   ἔλεγον  δὲ  μὴ  ἐν  τῇ  ἑορτῇ  ἵνα  μῆ  θόρυβος  γένηται  ἐν  τῷ  λαῷ. 

   6   Τοῦ  δὲ  Ἰησοῦ  γενομένου  ἐν  Βηθανίᾳ  ἐν  οἰκίᾳ  Σίμωνος  τοῦ  λεπροῦ,  7   προσῆλθεν  αὐτῷ  γυνὴ  ἔχουσα  ἀλάβαστρον  μύρου  βαρυτίμου  καὶ  κατέχεεν  ἐπὶ  τῆς  κεφαλῆς  αὐτοῦ  ἀνακειμένου.  8   ἰδόντες  δὲ  οἱ  μαθηταὶ  ἠγανάκτησαν  λέγοντες·  εἰς  τί  ἡ  ἀπώλεια  αὕτη;  9   ἐδύνατο  γὰρ  τοῦτο  πραθῆναι  πολλοῦ  καὶ  δοθῆναι  πτωχοῖς.  10   γνοὺς  δὲ  ὁ  Ἰησοῦς  εἶπεν  αὐτοῖς·  τί  κόπους  παρέχετε  τῇ  γυναικί;  ἔργον  γὰρ  καλὸν  ἠργάσατο  εἰς  ἐμέ·  11   πάντοτε  γὰρ  τοὺς  πτωχοὺς  ἔχετε  μεθ’  ἑαυτῶν,  ἐμὲ  δὲ  οὐ  πάντοτε  ἔχετε·  12   βαλοῦσα  γὰρ  αὕτη  τὸ  μύρον  τοῦτο  ἐπὶ  τοῦ  σώματος  μου  πρὸς  τὸ  ἐνταφιάσαι  με  ἐποίησεν.  13   ἀμὴν  λέγω  ὑμῖν,  ὅπου  ἐᾶν  κηρυχθῇ  τὸ  εὐαγγέλιον  τοῦτο  ἐν  ὅλῳ  τῷ  κόσμῳ,  λαληθήσεται  καὶ  ὃ  ἐποίησεν  αὕτη  εἰς  μνημόσυνον  αὐτῆς. 

   14   Τότε  πορευθεὶς  εἷς  τῶν  δώδεκα,  ὁ  λεγόμενος  Ἰούδας  Ἰσκαριώτης  πρὸς  τοὺς  ἀρχιερεῖς  15   εἶπεν·  τί  θέλετε  μοι  δοῦναι,  καγὼ  ὑμῖν  παραδώσω  αὐτὸν;  οἱ  δὲ  ἔστησαν  αὐτῷ  τριάκοντα  ἀργύρια.  16   καὶ  ἀπὸ  τότε  ἐζήτει  εὐκαιρίαν  ἵνα  αὐτὸν  παραδῷ. 

   17   Τῇ  δὲ  πρώτῃ  τῶν  ἀζύμων  προσῆλθον  οἱ  μαθηταὶ  τῷ  Ἰησοῦ  λέγοντες·  ποῦ  θέλεις  ἑτοιμάσωμεν  σοι  φαγεῖν  τὸ  πάσχα;  18   ὁ  δὲ  εἶπεν  ὑπάγετε  εἰς  τὴν  πόλιν  πρὸς  τὸν  δεῖνα  καὶ  εἴπατε  αὐτῷ·  ὁ  διδάσκαλος  λέγει·  ὁ  καιρός  μου  ἐγγύς  ἐστιν,  πρὸς  σὲ  ποιῶ  τὸ  πάσχα  μετὰ  τῶν  μαθητῶν  μου.  19   καὶ  ἐποίησαν  οἱ  μαθηταὶ  ὡς  συνέταξεν  αὐτοῖς  ὁ  Ἰησοῦς  καὶ  ἡτοίμασαν  τὸ  πάσχα.  20   Ὀψίας  δὲ  γενομένης  ἀνέκειτο  μετὰ  τῶν  δώδεκα  μαθητῶν.  21   καὶ  ἐσθιόντων  αὐτῶν  εἶπεν·  ἀμὴν  λέγω  ὑμῖν  ὅτι  εἷς  ἐξ  ὑμῶν  παραδώσει  με.  22   καὶ  λυπούμενοι  σφόδρα  ἤρξαντο  λέγειν  αὐτῷ  εἷς  ἕκαστος·  μήτι  ἐγώ  εἰμι,  κύριε;  23   ὁ  δὲ  ἀποκριθεὶς  εἶπεν·  ὁ  ἐμβάψας  μετ’  ἐμοῦ  τὴν  χεῖρα  ἐν  τῷ  τρυβλίῳ  οὗτος  με  παραδώσει.  24   ὁ  μὲν  υἱὸς  τοῦ  ἀνθρώπου  ὑπάγει  καθὼς  γέγραπται  περὶ  αὐτοῦ,  οὐαὶ  δὲ  τῷ  ἀνθρώπῳ  ἐκείνῳ  δι’  οὗ  ὁ  υἱὸς  τοῦ  ἀνθρώπου  παραδίδοται·  καλὸν  ἦν  αὐτῷ  εἰ  οὐκ  ἐγεννήθη  ὁ  ἄνθρωπος  ἐκεῖνος.  25   ἀποκριθεὶς  δὲ  Ἰούδας  ὁ  παραδιδοὺς  αὐτὸν  εἶπεν·  μήτι  ἐγὼ  εἰμι,  ῥαββί;  λέγει  αὐτῷ  σὺ  εἶπας. 

   26   Ἐσθιόντων  δὲ  αὐτῶν  λαβὼν  ὁ  Ἰησοῦς  ἄρτον  καὶ  εὐλογήσας  ἔκλασεν  καὶ  δοὺς  τοῖς  μαθηταῖς  εἶπεν·  λάβετε  φάγετε,  τοῦτο  ἐστιν  τὸ  σῶμα  μου.  27   καὶ  λαβὼν  ποτήριον  καὶ  εὐχαριστήσας  ἔδωκεν  αὐτοῖς  λέγων·  πίετε  ἐξ  αὐτοῦ  πάντες,  28   τοῦτο  γὰρ  ἐστιν  τὸ  αἷμα  μου  τῆς  διαθήκης  τὸ  περὶ  πολλῶν  ἐκχυννόμενον  εἰς  ἄφεσιν  ἁμαρτιῶν.  29   λέγω  δὲ  ὑμῖν,  οὐ  μὴ  πίω  ἀπ’  ἄρτι  ἐκ  τούτου  τοῦ  γενήματος  τῆς  ἀμπέλου  ἕως  τῆς  ἡμέρας  ἐκείνης  ὅταν  αὐτὸ  πίνω  μεθ’  ὑμῶν  καινὸν  ἐν  τῇ  βασιλείᾳ  τοῦ  πατρός  μου. 

30   Καὶ  ὑμνήσαντες  ἐξῆλθον  εἰς  τὸ  ὄρος  τῶν  ἐλαιῶν. 

   36   Τότε  ἔρχεται  μετ’  αὐτῶν  ὁ  Ἰησοῦς  εἰς  χωρίον  λεγόμενον  Γεθσημανὶ  καὶ  λέγει  τοῖς  μαθηταῖς·  καθίσατε  αὐτοῦ  ἕως  οὐ  ἀπελθὼν  ἐκεῖ  προσεύξωμαι.  37   καὶ  παραλαβὼν  τὸν  Πέτρον  καὶ  τοὺς  δύο  υἱοὺς  Ζεβεδαίου  ἤρξατο  λυπεῖσθαι  καὶ  ἀδημονεῖν.  38   τότε  λέγει  αὐτοῖς·  περίλυπος  ἐστιν  ἡ  ψυχή  μου  ἕως  θανάτου·  μείνατε  ὥδε  καὶ  γρηγορεῖτε  μετ’  ἐμοῦ.  39   καὶ  προελθὼν  μικρὸν  ἔπεσεν  ἐπὶ  πρόσωπον  αὐτοῦ  προσευχόμενος  καὶ  λέγων·  πάτερ  μου,  εἰ  δυνατόν  ἐστιν,  παρελθάτω  ἀπ’  ἐμοῦ  τὸ  ποτήριον  τοῦτο·  πλὴν  οὐχ  ὡς  ἐγὼ  θέλω  ἀλλ’  ὡς  σύ.  40   καὶ  ἔρχεται  πρὸς  τοὺς  μαθητὰς  καὶ  εὑρίσκει  αὐτοὺς  καθεύδοντας,  καὶ  λέγει  τῷ  Πέτρῳ·  οὕτως  οὐκ  ἰσχύσατε  μίαν  ὥραν  γρηγορῆσαι  μετ’  ἐμοῦ;  41   γρηγορεῖτε  καὶ  προσεύχεσθε  ἵνα  μὴ  εἰσέλθητε  εἰς  πειρασμόν·  τὸ  μὲν  πνεῦμα  πρόθυμον  ἡ  δὲ  σὰρξ  ἀσθενής.  42   πάλιν  ἐκ  δευτέρου  ἀπελθὼν  προσηύξατο  λέγων·  πάτερ  μου,  εἰ  οὐ  δύναται  τοῦτο  παρελθεῖν  ἐὰν  μὴ  αὐτὸ  πίω,  γενηθήτω  τὸ  θέλημα  σου.  43   καὶ  ἐλθὼν  πάλιν  εὗρεν  αὐτοὺς  καθεύδοντας  ἦσαν  γὰρ  αὐτῶν  οἱ  ὀφθαλμοὶ  βεβαρημένοι.  44   καὶ  ἀφεὶς  αὐτοὺς  πάλιν  ἀπελθὼν  προσηύξατο  ἐκ  τρίτου  τὸν  αὐτὸν  λόγον  εἰπὼν  πάλιν.  45   τότε  ἔρχεται  πρὸς  τοὺς  μαθητὰς  καὶ  λέγει  αὐτοῖς  καθεύδετε  λοιπὸν  καὶ  ἀναπαύεσθε·  ἰδοὺ  ἤγγικεν  ἡ  ὥρα  καὶ  ὁ  υἱὸς  τοῦ  ἀνθρώπου  παραδίδοται  εἰς  χεῖρας  ἁμαρτωλῶν.  46   ἐγείρεσθε  ἄγωμεν·  ἰδοὺ  ἤγγικεν  ὁ  παραδιδούς  με. 

   47   Καἱ  ἔτι  αὐτοῦ  λαλοῦντος  ἰδοὺ  Ἰούδας  εἰς  τῶν  δώδεκα  ἦλθεν  καὶ  μετ’  αὐτοῦ  ὄχλος  πολὺς  μετὰ  μαχαιρῶν  καὶ  ξύλων  ἀπὸ  τῶν  ἀρχιερέων  καὶ  πρεσβυτέρων  τοῦ  λαοῦ.  48   ὁ  δὲ  παραδιδοὺς  αὐτὸν  ἔδωκεν  αὐτοῖς  σημεῖον  λέγων·  ὃν  ἂν  φιλήσω  αὐτός  ἐστιν,  κρατήσατε  αὐτόν.  49   καὶ  εὐθέως  προσελθὼν  τῷ  Ἰησοῦ  εἶπεν·  χαῖρε,  ῥαββί,  καὶ  κατεφίλησεν  αὐτόν.  50   ὁ  δὲ  Ἰησοῦς  εἶπεν  αὐτῷ·  ἑταῖρε,  ἐφ’  ὃ  πάρει.  τότε  προσελθόντες  ἐπέβαλον  τὰς  χεῖρας  ἐπὶ  τὸν  Ἰησοῦν  καὶ  ἐκράτησαν  αὐτόν.  51   Καὶ  ἰδοὺ  εἰς  τῶν  μετὰ  Ἰησοῦ  ἐκτείνας  τὴν  χεῖρα  ἀπέσπασεν  τὴν  μάχαιραν  αὐτοῦ  καὶ  πατάξας  τὸν  δοῦλον  τοῦ  ἀρχιερέως  ἀφεῖλεν  αὐτοῦ  τὸ  ὠτίον.  52   τότε  λέγει  αὐτῷ  ὁ  Ἰησοῦς·  ἀπόστρεψον  τὴν  μάχαιραν  σου  εἰς  τὸν  τόπον  αὐτῆς·  πάντες  γὰρ  οἱ  λαβόντες  μάχαιραν  ἐν  μαχαίρῃ  ἀπολοῦνται.  53   ἢ  δοκεῖς  ὅτι  οὐ  δύναμαι  παρακαλέσαι  τὸν  πατέρα  μου,  καὶ  παραστήσει  μοι  ἄρτι  πλείω  δώδεκα  λεγιῶνας  ἀγγέλων;  54   πῶς  οὖν  πληρωθῶσιν  αἱ  γραφαὶ  ὅτι  οὕτως  δεῖ  γενέσθαι;  55   Ἐν  ἐκείνῃ  τῇ  ὥρᾳ  εἶπεν  ὁ  Ἰησοῦς  τοῖς  ὄχλοις·  ὡς  ἐπὶ  λῃστὴν  ἐξήλθατε  μετὰ  μαχαιρῶν  καὶ  ξύλων  συλλαβεῖν  με;  καθ’  ἡμέραν  ἐν  τῷ  ἱερῷ  ἐκαθεζόμην  διδάσκων  καὶ  οὐκ  ἐκρατήσατε  με.  56   τοῦτο  δὲ  ὅλον  γέγονεν  ἵνα  πληρωθῶσιν  αἱ  γραφαὶ  τῶν  προφητῶν.  Τότε  οἱ  μαθηταὶ  πάντες  ἀφέντες  αὐτὸν  ἔφυγον. 

   57   Οἱ  δὲ  κρατήσαντες  τὸν  Ἰησοῦν  ἀπήγαγον  πρὸς  Καϊάφαν  τὸν  ἀρχιερέα,  ὅπου  οἱ  γραμματεῖς  καὶ  οἱ  πρεσβύτεροι  συνήχθησαν.  58   ὁ  δὲ  Πέτρος  ἠκολούθει  αὐτῷ  ἀπὸ  μακρόθεν  ἕως  τῆς  αὐλῆς  τοῦ  ἀρχιερέως  καὶ  εἰσελθὼν  ἔσω  ἐκάθητο  μετὰ  τῶν  ὑπηρετῶν  ἰδεῖν  τὸ  τέλος.  59   Οἱ  δὲ  ἀρχιερεῖς  καὶ  τὸ  συνέδριον  ὅλον  ἐζήτουν  ψευδομαρτυρίαν  κατὰ  τοῦ  Ἰησοῦ  ὅπως  αὐτὸν  θανατώσωσιν,  60   καὶ  οὐχ  εὗρον  πολλῶν  προσελθόντων  ψευδομαρτύρων.  ὕστερον  δὲ  προσελθόντες  δύο  61   εἶπαν·  οὗτος  ἔφη·  δύναμαι  καταλῦσαι  τὸν  ναὸν  τοῦ  θεοῦ  καὶ  διὰ  τριῶν  ἡμερῶν  οἰκοδομῆσαι.  62   καὶ  ἀναστὰς  ὁ  ἀρχιερεὺς  εἶπεν  αὐτῷ·  οὐδὲν  ἀποκρίνῃ  τί  οὗτοι  σου  καταμαρτυροῦσιν;  63   ὁ  δὲ  Ἰησοῦς  ἐσιώπα.  καὶ  ὁ  ἀρχιερεὺς  εἶπεν  αὐτῷ·  ἐξορκίζω  σε  κατὰ  τοῦ  θεοῦ  τοῦ  ζῶντος  ἵνα  ἡμῖν  εἴπῃς  εἰ  σὺ  εἶ  ὁ  χριστὸς  ὁ  υἱὸς  τοῦ  θεοῦ.  64   λέγει  αὐτῷ  ὁ  Ἰησοῦς·  σὺ  εἶπας.  πλὴν  λέγω  ὑμῖν  ἀπ’  ἄρτι  ὄψεσθε  τὸν  υἱὸν  τοῦ  ἀνθρώπου  καθήμενον  ἐκ  δεξιῶν  τῆς  δυνάμεως  καὶ  ἐρχόμενον  ἐπὶ  τῶν  νεφελῶν  τοῦ  οὐρανοῦ. 

   69   Ὁ  δὲ  Πέτρος  ἐκάθητο  ἔξω  ἐν  τῇ  αὐλῇ  καὶ  προσῆλθεν  αὐτῷ  μία  παιδίσκη  λέγουσα·  καὶ  σὺ  ἦσθα  μετὰ  Ἰησοῦ  τοῦ  Γαλιλαίου.  70   ὁ  δὲ  ἠρνήσατο  ἔμπροσθεν  πάντων  λέγων·  οὐκ  οἶδα  τί  λέγεις.  71   ἐξελθόντα  δὲ  εἰς  τὸν  πυλῶνα  εἶδεν  αὐτὸν  ἄλλη  καὶ  λέγει  τοῖς  ἐκεῖ·  οὗτος  ἦν  μετὰ  Ἰ̔Ἰησοῦ  τοῦ  Ναζωραίου.  72   καὶ  πάλιν  ἠρνήσατο  μετὰ  ὅρκου  ὅτι  οὐκ  οἶδα  τὸν  ἄνθρωπον.  73   μετὰ  μικρὸν  δὲ  προσελθόντες  οἱ  ἑστῶτες  εἶπον  τῷ  Πἑτρῳ·  ἀληθῶς  καὶ  σὺ  ἐξ  αὐτῶν  εἶ,  καὶ  γὰρ  ἡ  λαλιά  σου  δῆλον  σε  ποιεῖ.  74   τότε  ἤρξατο  καταθεματίζειν  καὶ  ὀμνύειν  ὅτι  οὐκ  οἶδα  τὸν  ἄνθρωπον.  καὶ  εὐθέως  ἀλέκτωρ  ἐφώνησεν.  75   καὶ  ἐμνήσθη  ὁ  Πέτρος  τοῦ  ῥήματος  Ἰησοῦ  εἰρηκότος  ὅτι  πρὶν  ἀλέκτορα  φωνῆσαι  τρὶς  ἀπαρνήσῃ  με·  καὶ  ἐξελθὼν  ἔξω  ἔκλαυσεν  πικρῶς.