1   Καὶ  ἦλθον  εἰς  τὸ  πέραν  τῆς  θαλάσσης  εἰς  τὴν  χώραν  τῶν  Γερασηνῶν.  2   καὶ  ἐξελθόντος  αὐτοῦ  ἐκ  τοῦ  πλοίου  εὐθὺς  ὑπήντησεν  αὐτῷ  ἐκ  τῶν  μνημείων  ἄνθρωπος  ἐν  πνεύματι  ἀκαθάρτῳ,  3   ὃς  τὴν  κατοίκησιν  εἶχεν  ἐν  τοῖς  μνήμασιν,  καὶ  οὐδὲ  ἁλύσει  οὐκέτι  οὐδεὶς  ἐδύνατο  αὐτὸν  δῆσαι  4   διὰ  τὸ  αὐτὸν  πολλάκις  πέδαις  καὶ  ἁλύσεσιν  δεδέσθαι  καὶ  διεσπάσθαι  ὑπ’  αὐτοῦ  τὰς  ἁλύσεις  καὶ  τὰς  πέδας  συντετρῖφθαι,  καὶ  οὐδεὶς  ἴσχυεν  αὐτὸν  δαμάσαι·  5   καὶ  διὰ  παντὸς  νυκτὸς  καὶ  ἡμέρας  ἐν  τοῖς  μνήμασιν  καὶ  ἐν  τοῖς  ὄρεσιν  ἦν  κράζων  καὶ  κατακόπτων  ἑαυτὸν  λίθοις.  6   καὶ  ἰδὼν  τὸν  Ἰησοῦν  ἀπὸ  μακρόθεν  ἔδραμεν  καὶ  προσεκύνησεν  αὐτόν  7   καὶ  κράξας  φωνῇ  μεγάλῃ  λέγει·  τί  ἐμοὶ  καὶ  σοί,  Ἰησου  υἱὲ  τοῦ  θεοῦ  τοῦ  ὑψίστου;  ὁρκίζω  σε  τὸν  θεόν,  μή  με  βασανίσῃς.  8   ἔλεγεν  γὰρ  αὐτῷ·  ἔξελθε  τὸ  πνεῦμα  τὸ  ἀκάθαρτον  ἐκ  τοῦ  ἀνθρώπου.  9   καὶ  ἐπηρώτα  αὐτὸν·  τί  ὄνομα  σοι;  καὶ  λέγει  αὐτῷ·  λεγιὼν  ὄνομα  μοι,  ὅτι  πολλοί  ἐσμεν.  10   καὶ  παρεκάλει  αὐτὸν  πολλὰ  ἵνα  μὴ  αὐτὰ  ἀποστείλῃ  ἔξω  τῆς  χώρας. 

13   καὶ  ἐπέτρεψεν  αὐτοῖς.  καὶ  ἐξελθόντα  τὰ  πνεύματα  τὰ  ἀκάθαρτα  εἰσῆλθον  εἰς  τοὺς  χοίρους,  καὶ  ὥρμησεν  ἡ  ἀγέλη  κατὰ  τοῦ  κρημνοῦ  εἰς  τὴν  θάλασσαν,  ὡς  δισχίλιοι,  καὶ  ἐπνίγοντο  ἐν  τῇ  θαλάσσῃ.  14   Καὶ  οἱ  βόσκοντες  αὐτοὺς  ἔφυγον  καὶ  ἀπήγγειλαν  εἰς  τὴν  πόλιν  καὶ  εἰς  τοὺς  ἀγρούς·  καὶ  ἦλθον  ἰδεῖν  τἰ  ἐστιν  τὸ  γεγονὸς  15   καὶ  ἔρχονται  πρὸς  τὸν  Ἰησοῦν  καὶ  θεωροῦσιν  τὸν  δαιμονιζόμενον  καθήμενον  ἱματισμένον  καὶ  σωφρονοῦντα,  τὸν  ἐσχηκότα  τὸν  λεγιῶνα,  καὶ  ἐφοβήθησαν.  16   καὶ  διηγήσαντο  αὐτοῖς  οἱ  ἰδόντες  πῶς  ἐγένετο  τῷ  δαιμονιζομένῳ  καὶ  περὶ  τῶν  χοίρων.  17   καὶ  ἤρξαντο  παρακαλεῖν  αὐτὸν  ἀπελθεῖν  ἀπὸ  τῶν  ὁρίων  αὐτῶν.  18   Καὶ  ἐμβαίνοντος  αὐτοῦ  εἰς  τὸ  πλοῖον  παρεκάλει  αὐτὸν  ὁ  δαιμονισθεὶς  ἵνα  μετ’  αὐτοῦ  ᾖ.  19   καὶ  οὐκ  ἀφῆκεν  αὐτόν,  ἀλλὰ  λέγει  αὐτῷ·  ὕπαγε  εἰς  τὸν  οἶκον  σου  πρὸς  τοὺς  σοὺς  καὶ  ἀπάγγειλον  αὐτοῖς  ὅσα  ὁ  κύριος  σοι  πεποίηκεν  καὶ  ἠλέησεν  σε.  20   καὶ  ἀπῆλθεν  καὶ  ἤρξατο  κηρύσσειν  ἐν  τῇ  Δεκαπόλει  ὅσα  ἐποίησεν  αὐτῷ  ὁ  Ἰησοῦς,  καὶ  πάντες  ἐθαύμαζον. 

22   Καὶ  ἔρχεται  εἰς  τῶν  ἀρχισυναγώγων,  ὀνόματι  Ἰάϊρος,  καὶ  ἰδὼν  αὐτὸν  πίπτει  πρὸς  τοὺς  πόδας  αὐτοῦ  23   καὶ  παρακαλεῖ  αὐτὸν  πολλὰ  λέγων  ὅτι  τὸ  θυγάτριον  μου  ἐσχάτως  ἔχει,  ἵνα  ἐλθὼν  ἐπιθῇς  τὰς  χεῖρας  αὐτῇ  ἵνα  σωθῇ  καὶ  ζήσῃ.  24   καὶ  ἀπῆλθεν  μετ’  αὐτοῦ.  καὶ  ἠκολούθει  αὐτῷ  ὄχλος  πολὺς  καὶ  συνέθλιβον  αὐτόν. 

25   Καὶ  γυνὴ  οὖσα  ἐν  ῥύσει  αἵματος  δώδεκα  ἕτῃ  26   καὶ  πολλὰ  παθοῦσα  ὑπὸ  πολλῶν  ἱατρῶν  καὶ  δαπανήσασα  τὰ  παρ’  αὐτῆς  πάντα  καὶ  μηδὲν  ὠφεληθεῖσα  ἀλλὰ  μᾶλλον  εἰς  τὸ  χεῖρον  ἐλθοῦσα,  27   ἀκούσασα  τὰ  περὶ  τοῦ  Ἰησοῦ  ἐλθοῦσα  ἐν  τῷ  ὄχλῳ  ὄπισθεν  ἥψατο  τοῦ  ἱματίου  αὐτοῦ·  28   ἔλεγεν  γὰρ  ὅτι  ἐὰν  ἅψωμαι  κὰν  τῶν  ἱματίων  αὐτοῦ  σωθήσομαι.  29   καὶ  εὐθὺς  ἐξηράνθη  ἡ  πηγὴ  τοῦ  αἵματος  αὐτῆς  καὶ  ἔγνω  τῷ  σώματι  ὅτι  ἴαται  ἀπὸ  τῆς  μάστιγος.  30   καὶ  εὐθὺς  ὁ  Ἰησοῦς  ἐπιγνοὺς  ἐν  ἑαυτῷ  τὴν  ἐξ  αὐτοῦ  δύναμιν  ἐξελθοῦσαν  ἐπιστραφεὶς  ἐν  τῷ  ὄχλω  ἔλεγεν·  τίς  μου  ἥψατο  τῶν  ἱματίων;  31   καὶ  ἔλεγον  αὐτῷ  οἱ  μαθηταὶ  αὐτοῦ·  βλέπεις  τὸν  ὄχλον  συνθλίβοντα  σε  καὶ  λέγεις·  τίς  μου  ἥψατο;  32   καὶ  περιεβλέπετο  ἰδεῖν  τὴν  τοῦτο  ποιήσασαν.  33   ἡ  δὲ  γυνὴ  φοβηθεῖσα  καὶ  τρέμουσα,  εἰδυῖα  ὁ  γέγονεν  αὐτῇ,  ἦλθεν  καὶ  προσέπεσεν  αὐτῷ  καὶ  εἶπεν  αὐτῷ  πᾶσαν  τὴν  ἀλήθειαν.  34   ὁ  δὲ  εἶπεν  αὐτῇ·  θυγάτηρ,  ἡ  πίστις  σου  σέσωκεν  σε·  ὕπαγε  εἰς  εἰρήνην  καὶ  ἴσθι  ὑγιὴς  ἀπὸ  τῆς  μάστιγος  σου. 

   35   Ἔτι  αὐτοῦ  λαλοῦντος  ἔρχονται  ἀπὸ  τοῦ  ἀρχισυναγώγου  λέγοντες  ὅτι  ἡ  θυγάτηρ  σου  ἀπέθανεν·  τί  ἔτι  σκύλλεις  τὸν  διδάσκαλον;  36   ὁ  δὲ  Ἰησοῦς  παρακούσας  τὸν  λόγον  λαλούμενον  λέγει  τῷ  ἀρχισυναγώγῳ·  μὴ  φοβοῦ,  μόνον  πίστευε.  37   καὶ  οὐκ  ἀφῆκεν  οὐδένα  μετ’  αὐτοῦ  συνακολουθῆσαι  εἰ  μὴ  τὸν  Πέτρον  καὶ  Ἰάκωβον  καὶ  Ἰωάννην  τὸν  ἀδελφὸν  Ἰακώβου.  38   καὶ  ἔρχονται  εἰς  τὸν  οἶκον  τοῦ  ἀρχισυναγώγου,  καὶ  θεωρεῖ  θόρυβον  καὶ  κλαίοντας  καὶ  ἀλαλάζοντας  πολλά,  39   καὶ  εἰσελθὼν  λέγει  αὐτοῖς·  τί  θορυβεῖσθε  καὶ  κλαίετε;  τὸ  παιδίον  οὐκ  ἀπέθανεν  ἀλλὰ  καθεύδει.  40   καὶ  κατεγέλων  αὐτοῦ.  αὐτὸς  δὲ  ἐκβαλὼν  πάντας  παραλαμβάνει  τὸν  πατέρα  τοῦ  παιδίου  καὶ  τὴν  μητέρα  καὶ  τοὺς  μετ’  αὐτοῦ  καὶ  εἰσπορεύεται  ὅπου  ἦν  τὸ  παιδίον.  41   καὶ  κρατήσας  τῆς  χεῖρος  τοῦ  παιδίου  λέγει  αὐτῇ·  ταλιθα  κουμ,  ὅ  ἐστιν  μεθερμηνευόμενον·  τὸ  κοράσιον  σοι  λέγω  ἔγειρε.  42   καὶ  εὐθὺς  ἀνέστη  τὸ  κοράσιον,  καὶ  περιεπάτει·  ἦν  γὰρ  ἐτῶν  δώδεκα  καὶ  ἐξέστησαν  εὐθὺς  ἐκστάσει  μεγάλῃ.  43   καὶ  διεστείλατο  αὐτοῖς  πολλὰ  ἵνα  μηδεὶς  γνοῖ  τοῦτο  καὶ  εἶπεν  δοθῆναι  αὐτῇ  φαγεῖν.