ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 13

<< ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 13 >>
Luke 13 Greek Study Bible
Jesus preaches repentance upon the punishment of the Galilaeans and others.
   1   Παρῆσαν  δέ  τινες  ἐν  αὐτῷ  τῷ  καιρῷ  ἀπαγγέλλοντες  αὐτῷ  περὶ  τῶν  Γαλιλαίων  ὧν  τὸ  αἷμα  Πιλᾶτος  ἔμιξεν  μετὰ  τῶν  θυσιῶν  αὐτῶν.  2   καὶ  ἀποκριθεὶς  εἶπεν  αὐτοῖς·  δοκεῖτε  ὅτι  οἱ  Γαλιλαῖοι  οὗτοι  ἁμαρτωλοὶ  παρὰ  πάντας  τοὺς  Γαλιλαίους  ἐγένοντο,  ὅτι  ταῦτα  πεπόνθασιν;  3   οὐχί,  λέγω  ὑμῖν,  ἀλλ’  ἐὰν  μὴ  μετανοῆτε  πάντες  ὁμοίως  ἀπολεῖσθε.  4   ἡ  ἐκεῖνοι  οἱ  δεκαοκτὼ  ἐφ’  οὓς  ἔπεσεν  ὁ  πύργος  ἐν  τῷ  Σιλωὰμ  καὶ  ἀπέκτεινεν  αὐτοὺς,  δοκεῖτε  ὅτι  αὐτοὶ  ὀφειλέται  ἐγένοντο  παρὰ  πάντας  τοὺς  ἀνθρώπους  τοὺς  κατοικοῦντας  Ἰερουσαλήμ;  5   οὐχὶ,  λέγω  ὑμῖν,  ἀλλ’  ἐὰν  μὴ  μετανοήσητε  πάντες  ὡσαύτως  ἀπολεῖσθε. 
The fruitless fig tree may not stand.
   6   Ἔλεγεν  δὲ  ταύτην  τὴν  παραβολήν·  συκῆν  εἶχεν  τις  πεφυτευμένην  ἐν  τῷ  ἀμπελῶνι  αὐτοῦ  καὶ  ἦλθεν  ζητῶν  καρπὸν  ἐν  αὐτῇ  καὶ  οὐχ  εὗρεν.  7   εἶπεν  δὲ  πρὸς  τὸν  ἀμπελουργόν·  ἰδοὺ  τρία  ἔτη  ἀφ’  οὗ  ἔρχομαι  ζητῶν  καρπὸν  ἐν  τῇ  συκῇ  ταύτῃ  καὶ  οὐχ  εὑρίσκω.  ἔκκοψον  αὐτὴν,  ἱνατί  καὶ  τὴν  γῆν  καταργεῖ;  8   ὁ  δὲ  ἀποκριθεὶς  λέγει  αὐτῷ·  κύριε,  ἄφες  αὐτὴν  καὶ  τοῦτο  τὸ  ἔτος,  ἕως  ὅτου  σκάψω  περὶ  αὐτὴν  καὶ  βάλω  κόπρια,  9   κὰν  μὲν  ποιήσῃ  καρπὸν  εἰς  τὸ  μέλλον·  εἰ  δὲ  μὴ  γε,  ἐκκόψεις  αὐτήν. 
He heals the crooked woman;
   10   Η͂Ἦν  δὲ  διδάσκων  ἐν  μιᾷ  τῶν  συναγωγῶν  ἐν  τοῖς  σάββασιν.  11   καὶ  ἰδοὺ  γυνὴ  πνεῦμα  ἔχουσα  ἀσθενείας  ἔτη  δεκαοκτὼ  καὶ  ἦν  συγκύπτουσα  καὶ  μὴ  δυναμένη  ἀνακύψαι  εἰς  τὸ  παντελές.  12   ἰδὼν  δὲ  αὐτὴν  ὁ  Ἰησοῦς  προσεφώνησεν  καὶ  εἶπεν  αὐτῇ·  γύναι,  ἀπολέλυσαι  τῆς  ἀσθενείας  σου,  13   καὶ  ἐπέθηκεν  αὐτῃ  τὰς  χεῖρας  καὶ  παραχρῆμα  ἀνωρθώθη  καὶ  ἐδόξαζεν  τὸν  θεόν.  14   ἀποκριθεὶς  δὲ  ὁ  ἀρχισυνάγωγος,  ἀγανακτῶν  ὅτι  τῷ  σαββάτῳ  ἐθεράπευσεν  ὁ  Ἰησοῦς,  ἕλεγεν  τῷ  ὄχλῳ  ὅτι  ἐξ  ἡμέραι  εἰσὶν  ἐν  αἷς  δεῖ  ἐργάζεσθαι  ἐν  αὐταῖς  οὖν  ἐρχόμενοι  θεραπεύεσθε  καὶ  μὴ  τῇ  ἡμέρᾳ  τοῦ  σαββάτου.  15   ἀπεκρίθη  δεͅ  αὐτῷ  ὁ  κύριος  καὶ  εἶπεν·  ὑποκριταί,  ἕκαστος  ὑμῶν  τῷ  σαββάτῳ  οὐ  λύει  τὸν  βοῦν  αὐτοῦ  ἢ  τὸν  ὄνον  ἀπὸ  τῆς  φάτνης  καὶ  ἀπάγων  ποτίζει;  16   ταύτην  δὲ  θυγατέρα  Ἀβραὰμ  οὖσαν,  ἣν  ἔδησεν  ὁ  σατανᾶς  ἰδοὺ  δέκα  καὶ  ὀκτὼ  ἔτη,  οὐκ  ἔδει  λυθῆναι  ἀπὸ  τοῦ  δεσμοῦ  τούτου  τῇ  ἡμέρᾳ  τοῦ  σαββάτου;  17   καὶ  ταῦτα  λέγοντος  αὐτοῦ  κατῃσχύνοντο  πάντες  οἱ  ἀντικείμενοι  αὐτῷ,  καὶ  πᾶς  ὁ  ὄχλος  ἔχαιρεν  ἐπὶ  πᾶσιν  τοῖς  ἐνδόξοις  τοῖς  γινομένοις  ὑπ’  αὐτοῦ. 
shows the powerful working of the word, by the parable of the grain of mustard seed,
and of leaven;
   20   Καὶ  πάλιν  εἶπεν·  τίνι  ὁμοιώσω  τὴν  βασιλείαν  τοῦ  θεοῦ;  21   ὁμοία  ἐστὶν  ζύμῃ,  ἣν  λαβοῦσα  γυνὴ  ἔκρυψεν  εἰς  ἀλεύρου  σάτα  τρία  ἕως  ού  ἐζυμώθη  ὅλον. 
exhorts to enter in at the strait gate;
   22   Καὶ  διεπορεύετο  κατὰ  πόλεις  καὶ  κώμας  διδάσκων  καὶ  πορείαν  ποιούμενος  εἰς  Ἰεροσόλυμα.  23   Εἶπεν  δέ  τις  αὐτῷ·  κύριε,  εἰ  ὀλίγοι  οἱ  σωζόμενοι;  ὁ  δὲ  εἶπεν  πρὸς  αὐτούς·  24   ἀγωνίζεσθε  εἰσελθεῖν  διὰ  τῆς  στενῆς  θύρας  ὅτι  πολλοί,  λέγω  ὑμῖν,  ζητήσουσιν  εἰσελθεῖν  καὶ  οὐκ  ἰσχύσουσιν.  25   ἀφ’  οὗ  ἂν  ἐγερθῇ  ὁ  οἰκοδεσπότης  καὶ  ἀποκλείσῃ  τὴν  θύραν  καὶ  ἄρξησθε  ἔξω  ἑστάναι  καὶ  κρούειν  τὴν  θύραν  λέγοντες·  κύριε,  ἄνοιξον  ἡμῖν  καὶ  ἀποκριθεὶς  ἐρεῖ  ὑμῖν·  οὐκ  οἶδα  ὑμᾶς  πόθεν  ἐστέ.  26   τότε  ἄρξεσθε  λέγειν·  ἐφάγομεν  ἐνώπιον  σου  καὶ  ἐπίομεν  καὶ  ἐν  ταῖς  πλατείαις  ἡμῶν  ἐδίδαξας·  27   καὶ  ἐρεῖ  λέγων  ὑμῖν·  οὐκ  οἶδα  πόθεν  ἐστέ·  ἀπόστητε  ἀπ’  ἐμοῦ  πάντες  ἐργάται  ἀδικίας.  28   ἐκεῖ  ἔσται  ὁ  κλαυθμὸς  καὶ  ὁ  βρυγμὸς  των  ὀδόντων.  ὅταν  ὄψησθε  Ἀβραὰμ  καὶ  Ἰσαὰκ  καὶ  Ἰακὼβ  καὶ  πάντας  τοὺς  προφήτας  ἐν  τῇ  βασιλείᾳ  τοῦ  θεοῦ,  ὑμᾶς  δὲ  ἐκβαλλομένους  ἔξω.  29   καὶ  ἤξουσιν  ἀπὸ  ἀνατολῶν  καὶ  δυσμῶν  καὶ  ἀπὸ  βορρᾶ  καὶ  νότου  καὶ  ἀνακλιθήσονται  ἐν  τῇ  βασιλείᾳ  τοῦ  θεοῦ.  30   καὶ  ἰδοὺ  εἰσὶν  ἔσχατοι  οἱ  ἔσονται  πρῶτοι  καὶ  εἰσὶν  πρῶτοι  οἱ  ἔσονται  ἔσχατοι. 
and reproves Herod and Jerusalem.
   31   Ἐν  αὐτη  τῇ  ὥρᾳ  προσῆλθαν  τινες  Φαρισαῖοι  λέγοντες  αὐτῷ·  ἔξελθε  καὶ  πορεύου  ἐντεῦθεν  ὅτι  Ἡρῴδης  θέλει  σε  ἀποκτεῖναι.  32   καὶ  εἶπεν  αὐτοῖς·  πορευθέντες  εἴπατε  τῇ  ἀλώπεκι  ταύτῇ·  ἰδοὺ  ἐκβάλλω  δαιμόνια  καὶ  ἰάσεις  ἀποτελῶ  σήμερον  καὶ  αὔριον  καὶ  τῇ  τρίτῃ  τελειοῦμαι.  33   πλὴν  δεῖ  με  σήμερον  καὶ  αὔριον  καὶ  τῇ  ἐχομένῃ  πορεύεσθαι,  ὅτι  οὐκ  ἐνδέχεται  προφήτην  ἀπολέσθαι  ἔξω  Ἰερουσαλήμ.  34   Ἰερουσαλὴμ  ἰερουσαλήμ,  ἡ  ἀποκτείνουσα  τοὺς  προφήτας  καὶ  λιθοβολοῦσα  τοὺς  ἀπεσταλμένους  πρὸς  αὐτήν,  ποσάκις  ἠθέλησα  ἐπισυνάξαι  τὰ  τέκνα  σου  ὃν  τρόπον  ὄρνις  τὴν  ἑαυτῆς  νοσσιὰν  ὑπὸ  τὰς  πτέρυγας  καὶ  οὐκ  ἠθελήσατε.  35   ἰδοὺ  ἀφίεται  ὑμῖν  ὁ  οἶκος  ὑμῶν.  λέγω  δὲ  ὑμῖν.  οὐ  μὴ  ἴδητε  με  ἕως  εἴπητε·  εὐλογημένος  ὁ  ἐρχόμενος  ἐν  ὀνόματι  κυρίου.