1   Ἦν  δὲ  ἄνθρωπος  ἐκ  τῶν  Φαρισαίων,  Νικόδημος  ὄνομα  αὐτῷ,  ἄρχων  τῶν  Ἰουδαίων·  2   οὗτος  ἦλθεν  πρὸς  αὐτὸν  νυκτὸς  καὶ  εἶπεν  αὐτῷ·  ῥαββί,  οἴδαμεν  ὅτι  ἀπὸ  θεοῦ  ἐλήλυθας  διδάσκαλος·  οὐδεὶς  γὰρ  δύναται  ταῦτα  τὰ  σημεῖα  ποιεῖν  ἃ  σὺ  ποιεὶς,  ἐὰν  μὴ  ᾖ  ὁ  θεὸς  μετ’  αὐτοῦ.  3   ἀπεκρίθη  Ἰησοῦς  καὶ  εἶπεν  αὐτῷ·  ἀμὴν  ἀμὴν  λέγω  σοι,  ἐὰν  μή  τις  γεννηθῇ  ἄνωθεν,  οὐ  δύναται  ἰδεῖν  τὴν  βασιλείαν  τοῦ  θεοῦ.  4   λέγει  πρὸς  αὐτὸν  ὁ  Νικόδημος·  πῶς  δύναται  ἄνθρωπος  γεννηθῆναι  γέρων  ὤν;  μὴ  δύναται  εἰς  τὴν  κοιλίαν  τῆς  μητρὸς  αὐτοῦ  δεύτερον  εἰσελθεῖν  καὶ  γεννηθῆναι;  5   ἀπεκρίθη  ὁ  Ἰησοῦς·  ἀμὴν  ἀμὴν  λέγω  σοι,  ἐὰν  μή  τις  γεννηθῇ  ἐξ  ὕδατος  καὶ  πνεύματος  οὐ  δύναται  εἰσελθεῖν  εἰς  τὴν  βασιλείαν  τοῦ  θεοῦ.  6   τὸ  γεγεννημένον  ἐκ  τῆς  σαρκὸς  σάρξ  ἐστιν  καὶ  τὸ  γεγεννημένον  ἐκ  τοῦ  πνεύματος  πνεῦμα  ἐστιν.  7   μὴ  θαυμάσῃς  ὅτι  εἶπον  σοι·  δεῖ  ὑμᾶς  γεννηθῆναι  ἄνωθεν.  8   τὸ  πνεῦμα  ὅπου  θέλει  πνεῖ  καὶ  τὴν  φωνὴν  αὐτοῦ  ἀκούεις,  ἀλλ’  οὐκ  οἶδας  πόθεν  ἔρχεται  καὶ  ποῦ  ὑπάγει·  οὕτως  ἐστὶν  πᾶς  ὁ  γεγεννημένος  ἐκ  τοῦ  πνεὐματος.  9   ἀπεκρίθη  Νικόδημος  καὶ  εἶπεν  αὐτῷ·  πῶς  δύναται  ταῦτα  γενέσθαι;  10   ἀπεκρίθη  Ἰησοῦς  καῖ  εἶπεν  αὐτῷ·  σὺ  εἶ  ὁ  διδάσκαλος  τοῦ  Ἰσραὴλ  καὶ  ταῦτα  οὐ  γινώσκεις;  11   ἀμὴν  ἀμὴν  λέγω  σοι  ὅτι  ὃ  οἴδαμεν  λαλοῦμεν  καὶ  ὃ  ἑωράκαμεν  μαρτυροῦμεν,  καὶ  τὴν  μαρτυρίαν  ἡμῶν  οὐ  λαμβάνετε.  12   εἰ  τὰ  ἐπίγεια  εἶπον  ὑμῖν  καὶ  οὐ  πιστέυετε,  πῶς  ἐὰν  εἶπω  ὑμῖν  τὰ  ἐπουράνια  πιστεύσετε;  13   καὶ  οὐδεὶς  ἀναβέβηκεν  εἰς  τὸν  οὐρανὸν  εἰ  μὴ  ὁ  ἐκ  τοῦ  οὐρανοῦ  καταβάς,  ὁ  υἱὸς  τοῦ  ἀνθρώπου, 

14   Καὶ  καθὼς  Μωϋσῆς  ὕψωσεν  τὸν  ὄφιν  ἐν  τῇ  ἐρήμῳ  οὕτως  ὑψωθῆναι  δεῖ  τὸν  υἱὸν  τοῦ  ἀνθρώπου,  15   ἵνα  πᾶς  ὁ  πιστεύων  ἐν  αὐτῷ  ἔχῃ  ζωὴν  αἰώνιον. 

   16   οὕτως  γὰρ  ἠγάπησεν  ὁ  θεὸς  τὸν  κόσμον,  ὥστε  τὸν  υἱὸν  τὸν  μονογενῆ  ἔδωκεν  ἵνα  πᾶς  ὁ  πιστεύων  εἰς  αὐτὸν  μὴ  ἀπόληται  ἀλλ’  ἔχῃ  ζωὴν  αἰώνιον.  17   οὐ  γὰρ  ἀπέστειλεν  ὁ  θεὸς  τὸν  υἱὸν  εἰς  τὸν  κόσμον,  ἵνα  κρίνῃ  τὸν  κόσμον,  ἀλλ’  ἵνα  σωθῇ  ὁ  κόσμος  δι’  αὐτοῦ. 

18   ὁ  πιστεύων  εἰς  αὐτὸν  οὐ  κρίνεται·  ὁ  μὴ  πιστεύων  ἤδη  κέκριται,  ὅτι  μὴ  πεπίστευκεν  εἰς  τὸ  ὄνομα  τοῦ  μονογενοῦς  υἱοῦ  τοῦ  θεοῦ.  19   αὕτη  δὲ  ἐστιν  ἡ  κρίσις  ὅτι  τὸ  φῶς  ἐλήλυθεν  εἰς  τὸν  κόσμον  καὶ  ἠγάπησαν  οἱ  ἄνθρωποι  μᾶλλον  τὸ  σκότος  ἢ  τὸ  φῶς·  ἦν  γὰρ  αὐτῶν  πονηρὰ  τὰ  ἔργα.  20   πᾶς  γὰρ  ὁ  φαῦλα  πράσσων  μισεῖ  τὸ  φῶς  καὶ  οὐκ  ἔρχεται  πρὸς  τὸ  φῶς,  ἵνα  μὴ  ἐλεγχθῇ  τὰ  ἔργα  αὐτοῦ·  21   ὁ  δὲ  ποιῶν  τὴν  ἀλήθειαν  ἔρχεται  πρὸς  τὸ  φῶς,  ἵνα  φανερωθῇ  αὐτοῦ  τὰ  ἔργα  ὅτι  ἐν  θεῷ  ἐστιν  εἰργασμένα. 

   22   Μετὰ  ταῦτα  ἦλθεν  ὁ  Ἰησοῦς  καὶ  οἱ  μαθηταὶ  αὐτοῦ  εἰς  τὴν  Ἰουδαίαν  γῆν  καὶ  ἐκεῖ  διέτριβεν  μετ’  αὐτῶν  καὶ  ἐβάπτιζεν. 

23   Ἦν  δὲ  καὶ  ὁ  Ἰωάννης  βαπτίζων  ἐν  Αἰνὼν  ἐγγὺς  τοῦ  Σαλείμ,  ὅτι  ὕδατα  πολλὰ  ἦν  ἐκεῖ,  καὶ  παρεγίνοντο  καὶ  ἐβαπτίζοντο·  24   οὔπω  γὰρ  ἦν  βεβλημένος  εἰς  τὴν  φυλακὴν  Ἰωάννης.  25   Ἐγένετο  οὖν  ζήτησις  ἐκ  τῶν  μαθητῶν  Ἰωάννου  μετὰ  Ἰουδαίου  περὶ  καθαρισμοῦ.  26   καὶ  ἦλθον  πρὸς  τὸν  Ἰωάννην  καὶ  εἶπαν  αὐτῷ·  ῥαββί,  ὃς  ἦν  μετὰ  σοῦ  πέραν  τοῦ  Ἰορδάνου,  ᾧ  σὺ  μεμαρτύρηκας,  ἴδε  οὗτος  βαπτίζει  καὶ  πάντες  ἔρχονται  πρὸς  αὐτόν.  27   ἀπεκρίθη  Ἰωάννης  καὶ  εἶπεν·  οὐ  δύναται  ἄνθρωπος  λαμβάνειν  οὐδὲν  ἐὰν  μὴ  ᾖ  δεδομένον  αὐτῷ  ἐκ  τοῦ  οὐρανοῦ.  28   αὐτοὶ  ὑμεῖς  μοι  μαρτυρεῖτε  ὅτι  εἶπον  ἐγὼ·  οὐκ  εἰμὶ  ἐγὼ  ὁ  Χριστός,  ἀλλ’  ὅτι  ἀπεσταλμένος  εἰμὶ  ἔμπροσθεν  ἐκείνου.  29   ὁ  ἔχων  τὴν  νύμφην  νυμφίος  ἐστιν·  ὁ  δὲ  φίλος  τοῦ  νυμφίου  ὁ  ἑστηκὼς  καὶ  ἀκούων  αὐτοῦ  χαρᾷ  χαίρει  διὰ  τὴν  φωνὴν  τοῦ  νυμφίου.  αὕτη  οὖν  ἡ  χαρὰ  ἡ  ἐμὴ  πεπλήρωται.  30   ἐκεῖνον  δεῖ  αὐξάνειν,  ἐμὲ  δὲ  ἐλαττοῦσθαι.