1   Μὴ  ταρασσέσθω  ὑμῶν  ἡ  καρδία·  πιστεύετε  εἰς  τὸν  θεὸν  καὶ  εἰς  ἐμὲ  πιστεύετε.  2   ἐν  τῇ  οἰκίᾳ  τοῦ  πατρός  μου  μοναὶ  πολλαί  εἰσιν·  εἰ  δὲ  μὴ,  εἶπον  ἂν  ὑμῖν  ὅτι  πορεύομαι  ἑτοιμάσαι  τόπον  ὑμῖν;  3   καὶ  ἐὰν  πορευθῶ  καὶ  ἑτοιμάσω  τόπον  ὑμῖν,  πάλιν  ἔρχομαι  καὶ  παραλήμψομαι  ὑμᾶς  πρὸς  ἐμαυτόν,  ἵνα  ὅπου  εἰμὶ  ἐγὼ  καὶ  ὑμεῖς  ἦτε.  4   καὶ  ὅπου  ἐγὼ  ὑπάγω  οἴδατε  τὴν  ὁδόν. 

   5   Λέγει  αὐτῷ  Θωμᾶς·  κύριε,  οὐκ  οἴδαμεν  ποῦ  ὑπάγεις·  πῶς  οἴδαμεν  τὴν  ὁδόν;  6   λέγει  αὐτῷ  Ἰησοῦς·  ἐγὼ  εἰμι  ἡ  ὁδὸς  καὶ  ἡ  ἀλήθεια  καὶ  ἡ  ζωή·  οὐδεὶς  ἔρχεται  πρὸς  τὸν  πατέρα  εἰ  μὴ  δι’  ἐμοῦ.  7   εἰ  ἐγνώκειτε  με,  καὶ  τὸν  πατέρα  μου  ἂν  ᾒδειτε  ἀπ’  ἄρτι  γινώσκετε  αὐτὸν  καὶ  ἑωράκατε 

13   καὶ  ὁ  τι  ἂν  αἰτήσητε  ἐν  τῷ  ὀνόματι  μου  τοῦτο  ποιήσω,  ἵνα  δοξασθῇ  ὁ  πατὴρ  ἐν  τῷ  υἱῷ.  14   ἐάν  τι  αἰτήσητε  με  ἐν  τῷ  ὀνόματι  μου  τοῦτο  ποιήσω. 

   15   Ἐὰν  ἀγαπᾶτε  με,  τὰς  ἐντολὰς  τὰς  ἐμὰς  τηρήσετε· 

16   καγὼ  ἐρωτήσω  τὸν  πατέρα  καὶ  ἄλλον  παράκλητον  δώσει  ὑμῖν,  ἵνα  ᾖ  μεθ’  ὑμῶν  εἰς  τὸν  αἰῶνα,  17   τὸ  πνεῦμα  τῆς  ἀληθείας,  ὃ  ὁ  κόσμος  οὐ  δύναται  λαβεῖν,  ὅτι  οὐ  θεωρεῖ  αὐτὸ  οὐδὲ  γινώσκει·  ὑμεῖς  γινώσκετε  αὐτό,  ὅτι  παρ’  ὑμῖν  μένει  καὶ  ἐν  ὑμῖν  ἔστιν.  18   Οὐκ  ἀφήσω  ὑμᾶς  ὀρφανούς,  ἔρχομαι  πρὸς  ὑμᾶς.  19   ἔτι  μικρὸν  καὶ  ὁ  κόσμος  με  οὐκέτι  θεωρεῖ,  ὑμεῖς  δὲ  θεωρεῖτε  με,  ὅτι  ἐγὼ  ζῶ  καὶ  ὑμεῖς  ζήσετε.  20   ἐν  ἐκείνῃ  τῇ  ἡμέρᾳ  ὑμεῖς  γνώσεσθε  ὅτι  ἐγὼ  ἐν  τῷ  πατρί  μου  καὶ  ὑμεῖς  ἐν  ἐμοὶ  καγὼ  ἐν  ὑμῖν.  21   ὁ  ἔχων  τὰς  ἐντολάς  μου  καὶ  τηρῶν  αὐτὰς  ἐκεῖνος  ἐστιν  ὁ  ἀγαπῶν  με·  ὁ  δὲ  ἀγαπῶν  με  ἀγαπηθήσεται  ὑπὸ  τοῦ  πατρός  μου,  καγὼ  ἀγαπήσω  αὐτὸν  καὶ  ἐμφανίσω  αὐτῷ  ἐμαυτόν.  22   Λέγει  αὐτῷ  Ἰούδας,  οὐχ  ὁ  Ἰσκαριώτης·  κύριε,  τί  γέγονεν  ὅτι  ἡμῖν  μέλλεις  ἐμφανίζειν  σεαυτὸν  καὶ  οὐχὶ  τῷ  κόσμῳ;  23   ἀπεκρίθη  Ἰησοῦς  καὶ  εἶπεν  αὐτῷ·  ἐάν  τις  ἀγαπᾷ  με  τὸν  λόγον  μου  τηρήσει,  καὶ  ὁ  πατήρ  μου  ἀγαπήσει  αὐτὸν  καὶ  πρὸς  αὐτὸν  ἐλευσόμεθα  καὶ  μονὴν  παρ’  αὐτῷ  ποιησόμεθα.  24   ὁ  μὴ  ἀγαπῶν  με  τοὺς  λόγους  μου  οὐ  τηρεῖ·  καὶ  ὁ  λόγος  ὃν  ἀκούετε  οὐκ  ἔστιν  ἐμὸς  ἀλλὰ  τοῦ  πέμψαντος  με  πατρός. 

27   Εἰρήνην  ἀφίημι  ὑμῖν  εἰρήνην  τὴν  ἐμὴν  δίδωμι  ὑμῖν.  οὐ  καθὼς  ὁ  κόσμος  δίδωσιν  ἐγὼ  δίδωμι  ὑμῖν.  μὴ  ταρασσέσθω  ὑμῶν  ἡ  καρδία  μηδὲ  δειλιάτω.  28   ἠκούσατε  ὅτι  ἐγὼ  εἶπον  ὑμῖν·  ὑπάγω  καὶ  ἔρχομαι  πρὸς  ὑμᾶς.  εἰ  ἠγαπᾶτε  με  ἐχάρητε  ἂν  ὅτι  πορεύομαι  πρὸς  τὸν  πατέρα,  ὅτι  ὁ  πατὴρ  μείζων  μου  ἐστιν.  29   καὶ  νῦν  εἴρηκα  ὑμῖν  πρὶν  γενέσθαι,  ἵνα  ὅταν  γένηται  πιστεύσητε.  30   οὐκέτι  πολλὰ  λαλήσω  μεθ’  ὑμῶν,  ἔρχεται  γὰρ  ὁ  τοῦ  κόσμου  ἄρχων·  καὶ  ἐν  ἐμοὶ  οὐκ  ἔχει  οὐδέν,  31   ἀλλ’  ἵνα  γνῷ  ὁ  κόσμος  ὅτι  ἀγαπῶ  τὸν  πατέρα  καὶ  καθὼς  ἐντολὴν  ἔδωκεν  μοι  ὁ  πατήρ,  οὕτως  ποιῶ.  ἐγείρεσθε  ἄγωμεν  ἐντεῦθεν.