1   Ἀμὴν  ἀμὴν  λέγω  ὑμιν  ὁ  μὴ  εἰσερχόμενος  διὰ  τῆς  θύρας  εἰς  τὴν  αὐλὴν  τῶν  προβάτων  ἀλλὰ  ἀναβαίνων  ἀλλαχόθεν  ἐκεῖνος  κλέπτης  ἐστιν  καὶ  λῃστής·  2   ὁ  δὲ  εἰσερχόμενος  διὰ  τῆς  θύρας  ποιμήν  ἐστιν  τῶν  προβάτων.  3   τοὐτῷ  ὁ  θυρωρὸς  ἀνοίγει  καὶ  τὰ  πρόβατα  τῆς  φωνῆς  αὐτοῦ  ἀκούει  καὶ  τὰ  ἴδια  πρόβατα  φωνεῖ  κατ’  ὄνομα  καὶ  ἐξάγει  αὐτά.  4   ὅταν  τὰ  ἴδια  πάντα  ἐκβάλῃ,  ἔμπροσθεν  αὐτῶν  πορεύεται  καὶ  τὰ  πρόβατα  αὐτῷ  ἀκολουθεῖ,  ὅτι  οἴδασιν  τὴν  φωνὴν  αὐτοῦ·  5   ἀλλοτρίῳ  δὲ  οὐ  μὴ  ἀκολουθήσουσιν,  ἀλλὰ  φεύξονται  ἀπ’  αὐτοῦ,  ὅτι  οὐκ  οἴδασιν  τῶν  ἀλλοτρίων  τὴν  φωνήν.  6   Ταύτην  τὴν  παροιμίαν  εἶπεν  αὐτοῖς  ὁ  Ἰησοῦς  ἐκεῖνοι  δὲ  οὐκ  ἔγνωσαν  τίνα  ἦν  ἃ  ἐλάλει  αὐτοῖς. 

   19   Σχίσμα  πάλιν  ἐγένετο  ἐν  τοῖς  Ἰουδαίοις  διὰ  τοὺς  λόγους  τούτους.  20   ἔλεγον  δὲ  πολλοὶ  ἐξ  αὐτῶν·  δαιμόνιον  ἔχει  καὶ  μαίνεται·  τί  αὐτοῦ  ἀκούετε;  21   ἄλλοι  ἔλεγον·  ταῦτα  τὰ  ῥήματα  οὐκ  ἐστιν  δαιμονιζομένου·  μὴ  δαιμόνιον  δύναται  τυφλῶν  ὀφθαλμοὺς  ἀνοῖξαι; 

23   καὶ  περιεπάτει  ὁ  Ἰησοῦς  ἐν  τῷ  ἱερῷ  ἐν  τῇ  στοᾷ  τοῦ  Σολομῶνος.  24   ἐκύκλωσαν  οὖν  αὐτὸν  οἱ  Ἰουδαῖοι  καὶ  ἔλεγον  αὐτῷ·  ἕως  πότε  τὴν  ψυχὴν  ἡμῶν  αἴρεις;  εἰ  σὺ  εἶ  ὁ  χριστός,  εἶπον  ἡμῖν  παρρησίᾳ.  25   ἀπεκρίθη  αὐτοῖς  ὁ  Ἰησοῦς·  εἶπον  ὑμῖν  καὶ  οὐ  πιστεύετε·  τὰ  ἔργα  ἃ  ἐγὼ  ποιῶ  ἐν  τῷ  ὀνόματι  τοῦ  πατρός  μου  ταῦτα  μαρτυρεῖ  περὶ  ἐμοῦ·  26   ἀλλὰ  ὑμεῖς  οὐ  πιστεύετε,  ὅτι  οὐκ  ἐστὲ  ἐκ  τῶν  προβάτων  τῶν  ἐμῶν.  27   τὰ  πρόβατα  τὰ  ἐμὰ  τῆς  φωνῆς  μου  ἀκούουσιν,  καγὼ  γινώσκω  αὐτὰ  καὶ  ἀκολουθοῦσιν  μοι,  28   καγὼ  δίδωμι  αὐτοῖς  ζωὴν  αἰώνιον  καὶ  οὐ  μὴ  ἀπόλωνται  εἰς  τὸν  αἰῶνα  καὶ  οὐχ  ἁρπάσει  τις  αὐτὰ  ἐκ  τῆς  χειρός  μου.  29   ὁ  πατήρ  μου  ὃ  δέδωκεν  μοι  πάντων  μεῖζον  ἐστιν,  καὶ  οὐδεὶς  δύναται  ἁρπάζειν  ἐκ  τῆς  χειρὸς  τοῦ  πατρός.  30   ἐγὼ  καὶ  ὁ  πατὴρ  ἕν  ἐσμεν. 

   31   Ἐβάστασαν  πάλιν  λίθους  οἱ  Ἰουδαῖοι  ἵνα  λιθάσωσιν  αὐτόν.  32   ἀπεκρίθη  αὐτοῖς  ὁ  Ἰησοῦς·  πολλὰ  ἔργα  ἔδειξα  ὑμῖν  καλὰ  ἐκ  τοῦ  πατρός·  διὰ  ποῖον  αὐτῶν  ἔργον  ἐμὲ  λιθάζετε;  33   ἀπεκρίθησαν  αὐτῷ  οἱ  Ἰουδαῖοι·  περὶ  καλοῦ  ἔργου  οὐ  λιθάζομεν  σε  ἀλλὰ  περὶ  βλασφημίας,  καὶ  ὅτι  συ  ἄνθρωπος  ὢν  ποιεῖς  σεαυτὸν  θεόν.  34   ἀπεκρίθη  αὐτοῖς  ὁ  Ἰησοῦς·  οὐκ  ἐστιν  γεγραμμένον  ἐν  τῷ  νόμῳ  ὑμῶν  ὅτι  ἐγὼ  εἶπα·  θεοί  ἐστε;  35   εἰ  ἐκείνους  εἶπεν  θεοὺς  πρὸς  οὓς  ὁ  λόγος  τοῦ  θεοῦ  ἐγένετο,  καὶ  οὐ  δύναται  λυθῆναι  ἡ  γραφή,  36   ὃν  ὁ  πατὴρ  ἡγίασεν  καὶ  ἀπέστειλεν  εἰς  τὸν  κόσμον  ὑμεῖς  λέγετε  ὅτι  βλασφημεῖς,  ὅτι  εἶπον·  υἱὸς  τοῦ  θεοῦ  εἰμι;  37   εἰ  οὐ  ποιῶ  τὰ  ἔργα  τοῦ  πατρός  μου,  μὴ  πιστεύετε  μοι·  38   εἰ  δὲ  ποιῶ  κὰν  ἐμοὶ  μὴ  πιστεύητε,  τοῖς  ἔργοις  πιστεύετε,  ἵνα  γνῶτε  καὶ  γινώσκητε  ὅτι  ἐν  ἐμοὶ  ὁ  πατὴρ  καγὼ  ἐν  τῷ  πατρί. 

39   Ἐζήτουν  οὖν  αὐτὸν  πάλιν  πιάσαι,  καὶ  ἐξῆλθεν  ἐκ  τῆς  χειρὸς  αὐτῶν.