1   Ἀδελφοί  μου,  μὴ  ἐν  προσωπολημψίαις  ἔχετε  τὴν  πίστιν  τοῦ  κυρίου  ἡμῶν  Ἰησοῦ  Χριστοῦ  τῆς  δόξης.  2   ἐὰν  γὰρ  εἰσέλθῃ  εἰς  συναγωγὴν  ὑμῶν  ἀνὴρ  χρυσοδακτύλιος  ἐν  ἐσθῆτι  λαμπρᾷ,  εἰσέλθῃ  δὲ  καὶ  πτωχὸς  ἐν  ῥυπαρᾷ  ἐσθῆτι,  3   ἐπιβλέψητε  δὲ  ἐπὶ  τὸν  φοροῦντα  τὴν  ἐσθῆτα  τὴν  λαμπρὰν  καὶ  εἴπητε,  Σὺ  κάθου  ὧδε  καλῶς,  καὶ  τῷ  πτωχῷ  εἴπητε,  Σὺ  στῆθι  ἢ  κάθου  ἐκεῖ  ὑπὸ  τὸ  ὑποπόδιον  μου,  4   οὐ  διεκρίθητε  ἐν  ἑαυτοῖς  καὶ  ἐγένεσθε  κριταὶ  διαλογισμῶν  πονηρῶν; 

13   ἡ  γὰρ  κρίσις  ἀνέλεος  τῷ  μὴ  ποιήσαντι  ἔλεος·  κατακαυχᾶται  ἔλεος  κρίσεως. 

   14   Τί  ὄφελος,  ἀδελφοί  μου,  ἐὰν  πίστιν  λέγῃ  τις  ἔχειν  ἔργα  δὲ  μὴ  ἔχη;  μὴ  δύναται  ἡ  πίστις  σῶσαι  αὐτόν;  15   ἐὰν  ἀδελφὸς  ἢ  ἀδελφὴ  γυμνοὶ  ὑπάρχωσιν  καὶ  λειπόμενοι  τῆς  ἐφημέρου  τροφῆς  16   εἴπῃ  δέ  τις  αὐτοῖς  ἐξ  ὑμῶν  ὑπάγετε  ἐν  εἰρήνῃ,  θερμαίνεσθε  καὶ  χορτάζεσθε,  μὴ  δῶτε  δὲ  αὐτοῖς  τὰ  επιτήδεια  τοῦ  σώματος,  τί  ὄφελος; 

17   οὕτως  καὶ  ἡ  πίστις,  ἐὰν  μὴ  ἔχῃ  ἔργα,  νεκρά  ἐστιν  καθ’  ἑαυτήν. 

19   σὺ  πιστεύεις  ὅτι  εἷς  θεὸς  ἔστιν,  καλῶς  ποιεῖς·  καὶ  τὰ  δαιμόνια  πιστεύουσιν  καὶ  φρίσσουσιν.  20   θέλεις  δὲ  γνῶναι,  ὦ  ἄνθρωπε  κενέ,  ὅτι  ἡ  πίστις  χωρὶς  τῶν  ἔργων  ἀργή  ἐστιν; 

21   Ἀβραὰμ  ὁ  πατὴρ  ἡμῶν  οὐκ  ἐξ  ἔργων  ἐδικαιώθη  ἀνενέγκας  Ἰσαὰκ  τὸν  υἱὸν  αὐτοῦ  ἐπὶ  τὸ  θυσιαστήριον;  22   βλέπεις  ὅτι  ἡ  πίστις  συνήργει  τοῖς  ἔργοις  αὐτοῦ  καὶ  ἐκ  τῶν  ἔργων  ἡ  πίστις  ἐτελειώθη,  23   καὶ  ἐπληρώθη  ἡ  γραφὴ  ἡ  λέγουσα  Ἐπίστευσεν  δὲ  Ἀβραὰμ  τῷ  θεῷ  καὶ  ἐλογίσθη  αὐτῷ  εἰς  δικαιοσύνην  καὶ  φίλος  θεοῦ  ἐκλήθη.  24   ὁρᾶτε  ὅτι  ἐξ  ἔργων  δικαιοῦται  ἄνθρωπος  καὶ  οὐκ  ἐκ  πίστεως  μόνον. 

25   ὁμοίως  δὲ  καὶ  Ραὰβ  ἡ  πόρνη  οὐκ  ἐξ  ἔργων  ἐδικαιώθη  ὑποδεξαμένη  τοὺς  ἀγγέλους  καὶ  ἑτέρᾳ  ὁδῷ  ἐκβαλοῦσα;  26   ὥσπερ  τὸ  σῶμα  χωρὶς  πνεύματος  νεκρόν  ἐστιν,  οὕτως  καὶ  ἡ  πίστις  χωρὶς  ἔργων  νεκρά  ἐστιν.