1   Ἡ  φιλαδελφία  μενέτω.  2   τῆς  φιλοξενίας  μὴ  ἐπιλανθάνεσθε,  διὰ  ταύτης  γὰρ  ἔλαθον  τινες  ξενίσαντες  ἀγγέλους.  3   μιμνῄσκεσθε  τῶν  δεσμίων  ὡς  συνδεδεμένοι,  τῶν  κακουχουμένων  ὡς  καὶ  αὐτοὶ  ὄντες  ἐν  σώματι. 

4   Τίμιος  ὁ  γάμος  ἐν  πᾶσιν  καὶ  ἡ  κοίτη  ἀμιάντος,  πόρνους  γὰρ  καὶ  μοιχοὺς  κρινεῖ  ὁ  θεός. 

5   Ἀφιλάργυρος  ὁ  τρόπος,  ἀρκούμενοι  τοῖς  παροῦσιν.  αὐτὸς  γὰρ  εἴρηκεν,  Οὐ  μὴ  σε  ἀνῶ  οὐδ’  οὐ  μὴ  σε  ἐγκαταλίπω,  6   ὥστε  θαρροῦντας  ἡμᾶς  λέγειν, 

   7   Μνημονεύετε  τῶν  ἡγουμένων  ὑμῶν  οἵτινες  ἐλάλησαν  ὑμῖν  τὸν  λόγον  τοῦ  θεοῦ,  ὧν  ἀναθεωροῦντες  τὴν  ἔκβασιν  τῆς  ἀναστροφῆς  μιμεῖσθε  τὴν  πίστιν.  8   Ἰησοῦς  Χριστὸς  ἐχθὲς  καὶ  σήμερον  ὁ  αὐτὸς  καὶ  εἰς  τοὺς  αἰὼνας. 

9   διδαχαῖς  ποικίλαις  καὶ  ξέναις  μὴ  παραφέρεσθε·  καλὸν  γὰρ  χάριτι  βεβαιοῦσθαι  τὴν  καρδίαν,  οὐ  βρώμασιν  ἐν  οἷς  οὐκ  ὠφελήθησαν  οἱ  περιπατοῦντες. 

10   ἔχομεν  θυσιαστήριον  ἐξ  οὗ  φαγεῖν  οὐκ  ἔχουσιν  ἐξουσίαν  οἱ  τῇ  σκηνῇ  λατρεύοντες.  11   ὧν  γὰρ  εἰσφέρεται  ζῴων  τὸ  αἷμα  περὶ  ἁμαρτίας  εἰς  τὰ  ἅγια  διὰ  τοῦ  ἀρχιερέως,  τούτων  τὰ  σώματα  κατακαίεται  ἔξω  τῆς  παρεμβολῆς.  12   διὸ  καὶ  Ἰησοῦς,  ἵνα  ἁγιάση  διὰ  τοῦ  ἰδίου  αἵματος  τὸν  λαόν,  ἔξω  τῆς  πύλης  ἔπαθεν.  13   τοίνυν  ἐξερχώμεθα  πρὸς  αὐτὸν  ἔξω  τῆς  παρεμβολῆς  τὸν  ὀνειδισμὸν  αὐτοῦ  φέροντες·  14   οὐ  γὰρ  ἔχομεν  ὦδε  μένουσαν  πόλιν  ἀλλὰ  τὴν  μέλλουσαν  ἐπιζητοῦμεν.  15   δι’  αὐτοῦ  ἀναφέρωμεν  θυσίαν  αἰνέσεως  διὰ  πάντος  τῷ  θεῷ,  τουτ’  ἔστιν  καρπὸν  χειλέων  ὁμολογούντων  τῷ  ὀνόματι  αὐτοῦ. 

16   τῆς  δὲ  εὐποιΐας  καὶ  κοινωνίας  μὴ  ἐπιλανθάνεσθε·  τοιαύταις  γὰρ  θυσίαις  εὐαρεστεῖται  ὁ  θεός. 

   17   Πείθεσθε  τοῖς  ἡγουμένοις  ὑμῶν  καὶ  ὑπείκετε,  αὐτοὶ  γὰρ  ἀγρυπνοῦσιν  ὑπὲρ  τῶν  ψυχῶν  ὑμῶν  ὡς  λόγον  ἀποδώσοντες,  ἵνα  μετὰ  χαρᾶς  τοῦτο  ποιῶσιν  καὶ  μὴ  στενάζοντες·  ἀλυσιτελὲς  γὰρ  ὑμῖν  τοῦτο. 

   18   Προσεύχεσθε  περὶ  ἡμῶν·  πειθόμεθα  γὰρ  ὅτι  καλὴν  συνείδησιν  ἔχομεν  ἐν  πᾶσιν  καλῶς  θέλοντες  ἀναστρέφεσθαι.  19   περισσοτέρως  δὲ  παρακαλῶ  τοῦτο  ποιῆσαι,  ἵνα  τάχιον  ἀποκατασταθῶ  ὑμῖν. 

   20   Ὁ  δὲ  θεὸς  τῆς  εἰρήνης,  ὁ  ἀναγαγὼν  ἐκ  νεκρῶν  τὸν  ποιμένα  τῶν  προβάτων  τὸν  μέγαν  ἐν  αἵματι  διαθήκης  αἰωνίου,  τὸν  κύριον  ἡμῶν  Ἰησοῦν,  21   καταρτίσαι  ὑμᾶς  ἐν  παντὶ  ἀγαθῷ  εἰς  τὸ  ποιῆσαι  τὸ  θέλημα  αὐτοῦ,  ποιῶν  ἐν  ἡμῖν  τὸ  εὐάρεστον  ἐνώπιον  αὐτοῦ  διὰ  Ἰησοῦ  Χριστοῦ,  ᾧ  ἡ  δόξα  εἰς  τοὺς  αἰῶνας  τῶν  αἰώνων,  ἀμήν.