1   Ἀγρίππας  δὲ  πρὸς  τὸν  Παῦλον  ἔφη·  ἐπιτρέπεται  σοι  ὑπὲρ  σεαυτοῦ  λέγειν.  τότε  ὁ  Παῦλος  ἐκτείνας  τὴν  χεῖρα  ἀπελογεῖτο·  2   Περὶ  πάντων  ὧν  ἐγκαλοῦμαι  ὑπὸ  Ἰουδαίων,  βασιλεῦ  Ἀγρίππα,  ἥγημαι  ἐμαυτὸν  μακάριον  ἐπὶ  σοῦ  μέλλων  σήμερον  ἀπολογεῖσθαι  3   μάλιστα  γνώστην  ὄντα  σε  πάντων  τῶν  κατὰ  Ἰουδαίους  ἐθῶν  τε  καὶ  ζητημάτων,  διὸ  δέομαι  μακροθύμως  ἀκοῦσαι  μου.  4   Τὴν  μὲν  οὖν  βίωσιν  μου  ἐκ  νεότητος  τὴν  ἀπ’  ἀρχῆς  γενομένην  ἐν  τῷ  ἔθνει  μου  ἔν  τε  Ἱεροσολύμοις  ἴσασιν  πάντες  Ἰουδαῖοι  5   προγινώσκοντες  με  ἄνωθεν  ἐὰν  θέλωσιν  μαρτυρεῖν  ὅτι  κατὰ  τὴν  ἀκριβεστάτην  αἵρεσιν  τῆς  ἡμετέρας  θρησκείας  ἔζησα  Φαρισαῖος.  6   καὶ  νῦν  ἐπ’  ἐλπίδι  τῆς  εἰς  τοὺς  πατέρας  ἡμῶν  ἐπαγγελίας  γενομένης  ὑπὸ  τοῦ  θεοῦ  ἕστηκα  κρινόμενος,  7   εἰς  ἣν  τὸ  δωδεκάφυλον  ἡμῶν  ἐν  ἐκτενείᾳ  νύκτα  καὶ  ἡμέραν  λατρεῦον  ἐλπίζει  καταντῆσαι,  περὶ  ἧς  ἐλπίδος  ἐγκαλοῦμαι  ὑπὸ  Ἰουδαίων,  βασιλεῦ.  8   τί  ἄπιστον  κρίνεται  παρ’  ὑμῖν  εἰ  ὁ  θεὸς  νεκροὺς  ἐγείρει;  9   Ἐγὼ  μὲν  οὖν  ἔδοξα  ἐμαυτῷ  πρὸς  τὸ  ὄνομα  Ἰησοῦ  τοῦ  Ναζωραίου  δεῖν  πολλὰ  ἐναντία  πρᾶξαι,  10   ὃ  καὶ  ἐποίησα  ἐν  Ἱεροσολύμοις,  καὶ  πολλούς  τε  τῶν  ἁγίων  ἐγὼ  ἐν  φυλακαῖς  κατέκλεισα  τὴν  παρὰ  τῶν  ἀρχιερέων  ἐξουσίαν  λαβὼν  ἀναιρουμένων  τε  αὐτῶν  κατήνεγκα  ψῆφον.  11   καὶ  κατὰ  πάσας  τὰς  συναγωγὰς  πολλάκις  τιμωρῶν  αὐτοὺς  ἠνάγκαζον  βλασφημεῖν  περισσῶς  τε  ἐμμαινόμενος  αὐτοῖς  ἐδίωκον  ἕως  καὶ  εἰς  τὰς  ἔξω  πόλεις. 

   12   Ἐν  οἷς  πορευόμενος  εἰς  τὴν  Δαμασκὸν  μετ’  ἐξουσίας  καὶ  ἐπιτροπῆς  τῆς  τῶν  ἀρχιερέων  13   ἡμέρας  μέσης  κατὰ  τὴν  ὁδὸν  εἶδον,  βασιλεὺ,  οὐρανόθεν  ὑπὲρ  τὴν  λαμπρότητα  τοῦ  ἡλίου  περιλάμψαν  με  φῶς  καὶ  τοὺς  σὺν  ἐμοὶ  πορευομένους.  14   πάντων  τε  καταπεσόντων  ἡμῶν  εἰς  τὴν  γῆν  ἤκουσα  φωνὴν  λέγουσαν  πρὸς  με  τῇ  ἑβραΐδι  διαλέκτῳ·  Σαοὺλ  Σαούλ,  τί  με  διώκεις;  σκληρόν  σοι  πρὸς  κέντρα  λακτίζειν.  15   ἐγὼ  δὲ  εἶπα·  τίς  εἶ,  κύριε;  ὁ  δὲ  κύριος  εἶπεν·  ἐγὼ  εἰμι  Ἰησοῦς  ὃν  σὺ  διώκεις.  16   ἀλλὰ  ἀνάστηθι  καὶ  στῆθι  ἐπὶ  τοὺς  πόδας  σου·  εἰς  τοῦτο  γὰρ  ὤφθην  σοι,  προχειρίσασθαι  σε  ὑπηρέτην  καὶ  μάρτυρα  ὧν  τε  εἶδες  με  ὧν  τε  ὀφθήσομαι  σοι,  17   ἐξαιρούμενος  σε  ἐκ  τοῦ  λαοῦ  καὶ  ἐκ  τῶν  ἐθνῶν  εἰς  οὓς  ἐγὼ  ἀποστέλλω  σε  18   ἀνοῖξαι  ὀφθαλμοὺς  αὐτῶν  τοῦ  ἐπιστρέψαι  ἀπὸ  σκότους  εἰς  φῶς  καὶ  τῆς  ἐξουσίας  τοῦ  σατανᾶ  ἐπὶ  τὸν  θεὸν  τοῦ  λαβεῖν  αὐτοὺς  ἄφεσιν  ἁμαρτιῶν  καὶ  κλῆρον  ἐν  τοῖς  ἡγιασμένοις  πίστει  τῇ  εἰς  ἐμέ. 

   24   Ταῦτα  δὲ  αὐτοῦ  ἀπολογουμένου  ὁ  Φῆστος  μεγάλῃ  τῇ  φωνῇ  φησιν·  μαίνῃ,  Παῦλε·  τὰ  πολλά  σε  γράμματα  εἰς  μανίαν  περιτρέπει.  25   ὁ  δὲ  Παῦλος·  οὐ  μαίνομαι,  φησίν,  κράτιστε  Φῆστε,  ἀλλὰ  ἀληθείας  καὶ  σωφροσύνης  ῥήματα  ἀποφθέγγομαι.  26   ἐπίσταται  γὰρ  περὶ  τούτων  ὁ  βασιλεὺς  πρὸς  ὃν  παρρησιαζόμενος  λαλῶ,  λανθάνειν  γὰρ  αὐτὸν  τούτων  οὐ  πείθομαι  οὐθέν·  οὐ  γάρ  ἐστιν  ἐν  γωνίᾳ  πεπραγμένον  τοῦτο.  27   πιστεύεις,  βασιλεῦ  Ἀγρίππα,  τοῖς  προφήταις;  οἶδα  ὅτι  πιστεύεις. 

28   ὁ  δὲ  Ἀγρίππας  πρὸς  τὸν  Παῦλον·  ἐν  ὀλίγῳ  με  πείθεις  Χριστιανὸν  ποιῆσαι.  29   ὁ  δὲ  Παῦλος  εὐξαίμην  ἂν  τῷ  θεῷ  καὶ  ἐν  ὀλίγῳ  καὶ  ἐν  μεγάλῳ  οὐ  μόνον  σε  ἀλλὰ  καὶ  πάντας  τοὺς  ἀκούοντας  μου  σήμερον  γενέσθαι  τοιούτους  ὁποῖος  καὶ  ἐγώ  εἰμι  παρεκτὸς  τῶν  δεσμῶν  τούτων. 

31   καὶ  ἀναχωρήσαντες  ἐλάλουν  πρὸς  ἀλλήλους  λέγοντες  ὅτι  οὐδὲν  θανάτου  ἢ  δεσμῶν  ἄξιον  πράσσει  ὁ  ἄνθρωπος  οὗτος.  32   Ἀγρίππας  δὲ  τῷ  Φῆστῳ  ἔφη·  ἀπολελύσθαι  ἐδύνατο  ὁ  ἄνθρωπος  οὗτος  εἰ  μὴ  ἐπεκέκλητο  Καίσαρα.