ΠΡΑΞΕΙΣ 11

<< ΠΡΑΞΕΙΣ 11 >>
Acts 11 Greek Study Bible
Peter, being accused for preaching to the Gentiles,
makes his defense;
5   ἐγὼ  ἤμην  ἐν  πόλει  Ἰόππῃ  προσευχόμενος  καὶ  εἶδον  ἐν  ἐκστάσει  ὁράμα  καταβαῖνον  σκεῦος  τι  ὡς  ὀθόνην  μεγάλην  τέσσαρσιν  ἀρχαῖς  καθιεμένην  ἐκ  τοῦ  οὐρανοῦ,  καὶ  ἧλθεν  ἄχρις  ἐμοῦ.  6   εἰς  ἣν  ἀτενίσας  κατενόουν  καὶ  εἶδον  τὰ  τετράποδα  τῆς  γῆς  καὶ  τὰ  θηρία  καὶ  τὰ  ἑρπετὰ  καὶ  τὰ  πετεινὰ  τοῦ  οὐρανοῦ.  7   ἤκουσα  δὲ  καὶ  φωνῆς  λεγούσης  μοι·  ἀναστάς,  Πέτρε,  θῦσον  καὶ  φάγε.  8   εἶπον  δὲ  μηδαμῶς,  κύριε,  ὅτι  κοινὸν  ἢ  ἀκάθαρτον  οὐδέποτε  εἰσῆλθεν  εἰς  τὸ  στόμα  μου.  9   ἀπεκρίθη  δὲ  ἐκ  δευτέρου  φωνὴ  ἐκ  τοῦ  οὐρανοῦ·  ἃ  ὁ  θεὸς  ἐκαθάρισεν,  σὺ  μὴ  κοίνου.  10   τοῦτο  δὲ  ἐγένετο  ἐπὶ  τρίς,  καὶ  ἀνεσπάσθη  πάλιν  ἅπαντα  εἰς  τὸν  οὐρανόν.  11   καὶ  ἰδοὺ  ἐξαυτῆς  τρεῖς  ἄνδρες  ἐπέστησαν  ἐπὶ  τὴν  οἰκίαν  ἐν  ᾗ  ἤμεν,  ἀπεσταλμένοι  ἀπὸ  Καισαρείας  πρὸς  με.  12   εἶπεν  δὲ  τὸ  πνεῦμα  μοι  συνελθεῖν  αὐτοῖς  μηδὲν  διακρίναντα.  ἦλθον  δὲ  σὺν  ἐμοὶ  καὶ  οἱ  ἓξ  ἀδελφοὶ  οὗτοι  καὶ  εἰσήλθομεν  εἰς  τὸν  οἶκον  τοῦ  ἀνδρός.  13   ἀπήγγειλεν  δὲ  ἡμῖν  πῶς  εἶδεν  τὸν  ἄγγελον  ἐν  τῷ  οἴκῳ  αὐτοῦ  σταθέντα  καὶ  εἰπόντα·  ἀπόστειλον  εἰς  Ἰόππην  καὶ  μετάπεμψαι  Σίμωνα  τὸν  ἐπικαλούμενον  Πέτρον,  14   ὃς  λαλήσει  ῥήματα  πρὸς  σὲ  ἐν  οἷς  σωθήσῃ  σὺ  καὶ  πᾶς  ὁ  οἶκος  σου.  15   ἐν  δὲ  τῷ  ἄρξασθαι  με  λαλεῖν  ἐπέπεσεν  τὸ  πνεῦμα  τὸ  ἅγιον  ἐπ’  αὐτοὺς  ὥσπερ  καὶ  ἐφ’  ἡμᾶς  ἐν  ἀρχῇ.  16   ἐμνήσθην  δὲ  τοῦ  ῥήματος  τοῦ  κυρίου  ὡς  ἔλεγεν·  Ἰωάννης  μὲν  ἐβάπτισεν  ὕδατι,  ὑμεῖς  δὲ  βαπτισθήσεσθε  ἐν  πνεύματι  ἁγίῳ.  17   εἰ  οὖν  τὴν  ἴσην  δωρεὰν  ἔδωκεν  αὐτοῖς  ὁ  θεὸς  ὡς  καὶ  ἡμῖν  πιστεύσασιν  ἐπὶ  τὸν  κύριον  Ἰησοῦν  Χριστόν,  ἐγὼ  τίς  ἤμην  δυνατὸς  κωλῦσαι  τὸν  θεόν; 
which is accepted.
The gospel being spread in Phoenicia, and Cyprus, and Antioch,
   19   Οἱ  μὲν  οὖν  διασπαρέντες  ἀπὸ  τῆς  θλίψεως  τῆς  γενομένης  ἐπὶ  Στεφάνῳ  διῆλθον  ἕως  Φοινίκης  καὶ  Κύπρου  καὶ  Ἀντιοχείας  μηδενὶ  λαλοῦντες  τὸν  λόγον  εἰ  μὴ  μόνον  Ἰουδαίοις.  20   Ἦσαν  δέ  τινες  ἐξ  αὐτῶν  ἄνδρες  Κύπριοι  καὶ  Κυρηναῖοι,  οἵτινες  ἐλθόντες  εἰς  Ἀντιόχειαν  ἐλάλουν  καὶ  πρὸς  τοὺς  Ἑλληνιστὰς  εὐαγγελιζόμενοι  τὸν  κύριον  Ἰησοῦν.  21   καὶ  ἦν  χεὶρ  κυρίου  μετ’  αὐτῶν,  πολύς  τε  ἀριθμὸς  ὁ  πιστεύσας  ἐπέστρεψεν  ἐπὶ  τὸν  κύριον. 
Barnabas is sent to confirm them.
22   Ἠκούσθη  δὲ  ὁ  λόγος  εἰς  τὰ  ὦτα  τῆς  ἐκκλησίας  τῆς  οὔσης  ἐν  Ἰερουσαλὴμ  περὶ  αὐτῶν  καὶ  ἐξαπέστειλαν  Βαρναβᾶν  ἕως  Ἀντιοχείας.  23   ὃς  παραγενόμενος  καὶ  ἰδὼν  τὴν  χάριν  τὴν  τοῦ  θεοῦ,  ἐχάρη  καὶ  παρεκάλει  πάντας  τῇ  προθέσει  τῆς  καρδίας  προσμένειν  ἐν  τῷ  κυρίῳ,  24   ὅτι  ἦν  ἀνὴρ  ἀγαθὸς  καὶ  πλήρης  πνεύματος  ἁγίου  καὶ  πίστεως  καὶ  προσετέθη  ὄχλος  ἱκανὸς  τῷ  κυρίῳ.  25   ἐξῆλθεν  δὲ  εἰς  Ταρσὸν  ἀναζητῆσαι  Σαῦλον, 
The disciples are first called Christians at Antioch.
They send relief to the brothers in Judea in time of famine.
   27   Ἐν  ταύταις  δὲ  ταῖς  ἡμέραις  κατῆλθον  ἀπὸ  Ἱεροσολύμων  προφῆται  εἰς  Ἀντιόχειαν.  28   ἀναστὰς  δὲ  εἷς  ἐξ  αὐτῶν  ὀνόματι  Ἅγαβος  ἐσήμαινεν  διὰ  τοῦ  πνεύματος  λιμὸν  μεγάλην  μέλλειν  ἔσεσθαι  ἐφ’  ὅλην  τὴν  οἰκουμένην,  ἥτις  ἐγένετο  ἐπὶ  Κλαυδίου.  29   τῶν  δὲ  μαθητῶν,  καθὼς  εὐπορεῖτο  τις,  ὥρισαν  ἕκαστος  αὐτῶν  εἰς  διακονίαν  πέμψαι  τοῖς  κατοικοῦσιν  ἐν  τῇ  Ἰουδαίᾳ  ἀδελφοῖς·  30   ὃ  καὶ  ἐποίησαν  ἀποστείλαντες  πρὸς  τοὺς  πρεσβυτέρους  διὰ  χειρὸς  Βαρναβᾶ  καὶ  Σαύλου.