ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄ 8

<< ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄ 8 >>
2 Corinthians 8 Greek Study Bible
He stirs them to a generous gift for the poor saints at Jerusalem, by the example of the Macedonians;
   1   Γνωρίζομεν  δὲ  ὑμῖν,  ἀδελφοί,  τὴν  χάριν  τοῦ  θεοῦ  τὴν  δεδομένην  ἐν  ταῖς  ἐκκλησίαις  τῆς  Μακεδονίας,  2   ὅτι  ἐν  πολλῇ  δοκιμῇ  θλίψεως  ἡ  περισσεία  τῆς  χαρᾶς  αὐτῶν  καὶ  ἡ  κατὰ  βάθους  πτωχεία  αὐτῶν  ἐπερίσσευσεν  εἰς  τὸ  πλοῦτος  τῆς  ἀπλότητος  αὐτῶν·  3   ὅτι  κατὰ  δύναμιν,  μαρτυρῶ,  καὶ  παρὰ  δύναμιν,  αὐθαίρετοι  4   μετὰ  πολλῆς  παρακλήσεως  δεόμενοι  ἡμῶν  τὴν  χάριν  καὶ  τὴν  κοινωνίαν  τῆς  διακονίας  τῆς  εἰς  τοὺς  ἁγίους,  5   καὶ  οὐ  καθὼς  ἠλπίσαμεν  ἀλλὰ  ἑαυτοὺς  ἔδωκαν  πρῶτον  τῷ  κυρίῳ  καὶ  ἡμῖν  διὰ  θελήματος  θεοῦ  6   εἰς  τὸ  παρακαλέσαι  ἡμᾶς  Τίτον,  ἵνα  καθὼς  προενήρξατο  οὕτως  καὶ  ἐπιτελέσῃ  εἰς  ὑμᾶς  καὶ  τὴν  χάριν  ταύτην. 
by commendation of their former forwardness;
   8   Οὐ  κατ’  ἐπιταγὴν  λέγω  ἀλλὰ  διὰ  τῆς  ἑτέρων  σπουδῆς  καὶ  τὸ  τῆς  ὑμετέρας  ἀγάπης  γνήσιον  δοκιμάζων· 
by the example of Christ;
9   γινώσκετε  γὰρ  τὴν  χάριν  τοῦ  κυρίου  ἡμῶν  Ἰησοῦ  Χριστοῦ,  ὅτι  δι’  ὑμᾶς  ἐπτώχευσεν  πλούσιος  ὤν,  ἵνα  ὑμεῖς  τῇ  ἐκείνου  πτωχείᾳ  πλουτήσητε.  10   καὶ  γνώμην  ἐν  τούτῳ  δίδωμι·  τοῦτο  γὰρ  ὑμῖν  συμφέρει  οἵτινες  οὐ  μόνον  τὸ  ποιῆσαι  ἀλλὰ  καὶ  τὸ  θέλειν  προενήρξασθε  ἀπὸ  πέρυσι·  11   νυνὶ  δὲ  καὶ  τὸ  ποιῆσαι  ἐπιτελέσατε,  ὅπως  καθάπερ  ἡ  προθυμία  τοῦ  θέλειν,  οὕτως  καὶ  τὸ  ἐπιτελέσαι  ἐκ  τοῦ  ἔχειν.  12   εἰ  γὰρ  ἡ  προθυμία  πρόκειται,  καθὸ  ἐὰν  ἔχῃ  εὐπρόσδεκτος,  οὐ  καθὸ  οὐκ  ἔχει.  13   οὐ  γὰρ  ἵνα  ἄλλοις  ἄνεσις,  ὑμῖν  θλῖψις,  ἀλλ’  ἐξ  ἰσότητος·  ἐν  τῷ  νῦν  καιρῷ  τὸ  ὑμῶν  περίσσευμα  εἰς  τὸ  ἐκείνων  ὑστέρημα, 
and by the spiritual profit that shall redound to themselves thereby;
      ὁ  τὸ  πολὺ  οὐκ  ἐπλεόνασεν, 
            καὶ  ὁ  τὸ  ὀλίγον  οὐκ  ἠλαττόνησεν. 
commending to them the integrity and willingness of Titus, and those other brothers.
   16   Χάρις  δὲ  τῷ  θεῷ  τῷ  διδόντι  τὴν  αὐτὴν  σπουδὴν  ὑπὲρ  ὑμῶν  ἐν  τῇ  καρδίᾳ  Τίτου,  17   ὅτι  τὴν  μὲν  παράκλησιν  ἐδέξατο,  σπουδαιότερος  δὲ  ὑπάρχων  αὐθαίρετος  ἐξῆλθεν  πρὸς  ὑμᾶς.  18   συνεπέμψαμεν  δὲ  μετ’  αὐτοῦ  τὸν  ἀδελφὸν  οὗ  ὁ  ἔπαινος  ἐν  τῷ  εὐαγγελίῳ  διᾳ  πασῶν  τῶν  ἐκκλησιῶν,  19   οὐ  μόνον  δὲ,  ἀλλὰ  καὶ  χειροτονηθεὶς  ὑπὸ  τῶν  ἐκκλησιῶν  συνέκδημος  ἡμῶν  ἐν  τῇ  χάριτι  ταύτῃ  τῇ  διακονουμένῃ  ὑφ’  ἡμῶν  πρὸς  τὴν  τοῦ  κυρίου  δόξαν  καὶ  προθυμίαν  ἡμῶν,  20   στελλόμενοι  τοῦτο,  μή  τις  ἡμᾶς  μωμήσηται  ἐν  τῇ  ἀδρότητι  ταύτῃ  τῃ  διακονουμένῃ  ὑφ’  ἡμῶν·  21   προνοοῦμεν  γὰρ  καλὰ  οὐ  μόνον  ἐνώπιον  κυρίου  ἀλλὰ  καὶ  ἐνώπιον  ἀνθρώπων.  22   συνεπέμψαμεν  δὲ  αὐτοῖς  τὸν  ἀδελφὸν  ἡμῶν  ὃν  ἐδοκιμάσαμεν  ἐν  πολλοῖς  πολλάκις  σπουδαῖον  ὄντα,  νυνὶ  δὲ  πολὺ  σπουδαιότερον  πεποιθήσει  πολλῇ  τῇ  εἰς  ὑμᾶς.  23   εἴτε  ὑπὲρ  Τίτου,  κοινωνὸς  ἐμὸς  καὶ  εἰς  ὑμᾶς  συνεργός·  εἴτε  ἀδελφοὶ  ἡμῶν  ἀπόστολοι  ἐκκλησιῶν,  δόξα  Χριστοῦ.  24   τὴν  οὖν  ἔνδειξιν  τῆς  ἀγάπης  ὑμῶν  καὶ  ἡμῶν  καυχήσεως  ὑπὲρ  ὑμῶν  εἰς  αὐτοὺς  ἐνδείξασθε  εἰς  πρόσωπον  τῶν  ἐκκλησιῶν.