ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄ 1

<< ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄ 1 >>
2 Corinthians 1 Greek Study Bible
Paul salutes the Corinthians;
he encourages them against troubles,
by the comforts and deliverances which God had given him,
5   ὅτι  καθὼς  περισσεύει  τὰ  παθήματα  τοῦ  Χριστοῦ  εἰς  ἡμᾶς,  οὕτως  διὰ  τοῦ  Χριστοῦ  περισσεύει  καὶ  ἡ  παράκλησις  ἡμῶν.  6   εἴτε  δὲ  θλιβόμεθα,  ὑπὲρ  τῆς  ὑμῶν  παρακλήσεως  καὶ  σωτηρίας·  εἴτε  παρακαλούμεθα,  ὑπὲρ  τῆς  ὑμῶν  παρακλήσεως  τῆς  ἐνεργουμένης  ἐν  ὑπομονῇ  τῶν  αὐτῶν  παθημάτων  ὧν  καὶ  ἡμεῖς  πάσχομεν.  καὶ  ἡ  ἐλπὶς  ἡμῶν  βεβαία  ὑπὲρ  ὑμῶν  7   εἰδότες  ὅτι  ὡς  κοινωνοί  ἐστε  τῶν  παθημάτων,  οὕτως  καὶ  τῆς  παρακλήσεως. 
so particularly in his late danger in Asia.
   8   Οὐ  γὰρ  θέλομεν  ὑμᾶς  ἀγνοεῖν,  ἀδελφοί,  ὑπὲρ  τῆς  θλίψεως  ἡμῶν  τῆς  γενομένης  ἐν  τῇ  Ἀσίᾳ,  ὅτι  καθ’  ὑπερβολὴν  ὑπερ  δύναμιν  ἐβαρήθημεν  ὥστε  ἐξαπορηθῆναι  ἡμᾶς  καὶ  τοῦ  ζῆν·  9   ἀλλὰ  αὐτοὶ  ἐν  ἑαυτοῖς  τὸ  ἀπόκριμα  τοῦ  θανάτου  ἐσχήκαμεν,  ἵνα  μὴ  πεποιθότες  ὦμεν  ἐφ’  ἑαυτοῖς  ἀλλ’  ἐπὶ  τῷ  θεῷ  τῷ  ἐγείροντι  τοὺς  νεκρούς·  10   ὃς  ἐκ  τηλικούτου  θανάτου  ἐρρύσατο  ἡμᾶς  καὶ  ῥύσεται,  εἰς  ὃν  ἠλπίκαμεν  ὅτι  καὶ  ἔτι  ῥύσεται,  11   συνυπουργούντων  καὶ  ὑμῶν  ὑπὲρ  ἡμῶν  τῇ  δεήσει,  ἵνα  ἐκ  πολλῶν  προσώπων  τὸ  εἰς  ἡμᾶς  χάρισμα  διὰ  πολλῶν  εὐχαριστηθῇ  ὑπὲρ  ἡμῶν. 
And calling both his own conscience and theirs,
   12   Ἡ  γὰρ  καύχησις  ἡμῶν  αὕτη  ἐστιν,  τὸ  μαρτύριον  τῆς  συνειδήσεως  ἡμῶν,  ὅτι  ἐν  ἁγιότητι  καὶ  εἰλικρινείᾳ  τοῦ  θεοῦ  καὶ  οὐκ  ἐν  σοφίᾳ  σαρκικῇ  ἀλλ’  ἐν  χάριτι  θεοῦ,  ἀνεστράφημεν  ἐν  τῷ  κόσμῳ  περισσοτέρως  δὲ  πρὸς  ὑμᾶς.  13   οὐ  γὰρ  ἀλλὰ  γράφομεν  ὑμῖν  ἀλλ’  ἢ  ἃ  ἀναγινώσκετε  ἢ  καὶ  ἐπιγινώσκετε·  ἐλπίζω  δὲ  ὅτι  ἕως  τέλους  ἐπιγνώσεσθε,  14   καθὼς  καὶ  ἐπέγνωτε  ἡμᾶς  ἀπὸ  μέρους,  ὅτι  καύχημα  ὑμῶν  ἐσμεν  καθάπερ  καὶ  ὑμεῖς  ἡμῶν  ἐν  τῇ  ἡμέρᾳ  τοῦ  κυρίου  ἡμῶν  Ἰησοῦ. 
he excuses his not coming to them, as proceeding not of lightness,
   15   Καὶ  ταύτῃ  τῇ  πεποιθήσει  ἐβουλόμην  πρότερον  πρὸς  ὑμᾶς  ἐλθεῖν,  ἵνα  δευτέραν  χαρὰν  σχῆτε,  16   καὶ  δι’  ὑμῶν  διέλθειν  εἰς  Μακεδονίαν,  καὶ  πάλιν  ἀπὸ  Μακεδονίας  ἐλθεῖν  πρὸς  ὑμᾶς  καὶ  ὑφ’  ὑμῶν  προπεμφθῆναι  εἰς  τὴν  Ἰουδαίαν.  17   τούτο  οὖν  βουλόμενος  μήτι  ἄρα  τῇ  ἐλαφρίᾳ  ἐχρησάμην;  ἢ  ἃ  βουλεύομαι  κατὰ  σάρκα  βουλεύομαι,  ἵνα  ᾖ  παρ’  ἐμοὶ  τὸ  ναὶ  ναὶ  καὶ  τὸ  οὐ  οὐ;  18   πίστος  δὲ  ὁ  θεὸς  ὅτι  ὁ  λόγος  ἡμῶν  ὁ  πρὸς  ὑμᾶς  οὐκ  ἔστιν  ναὶ  καὶ  οὔ.  19   ὁ  τοῦ  θεοῦ  γὰρ  υἱὸς  Χριστὸς  Ἰησοῦς  ὁ  ἐν  ὑμῖν  δι’  ἡμῶν  κηρυχθείς,  δι’  ἐμοῦ  καὶ  Σιλουανοῦ  καὶ  Τιμοθέου,  οὐκ  ἐγένετο  ναὶ  καὶ  οὐ  ἀλλὰ  ναὶ  ἐν  αὐτῷ  γέγονεν.  20   ὅσαι  γὰρ  ἐπαγγελίαι  θεοῦ,  ἐν  αὐτῷ  τὸ  ναὶ·  διὸ  καὶ  δι’  αὐτοῦ  τὸ  ἀμὴν  τῷ  θεῷ  πρὸς  δόξαν  δι’  ἡμῶν.  21   ὁ  δὲ  βεβαιῶν  ἡμᾶς  σὺν  ὑμῖν  εἰς  Χριστὸν  καὶ  χρίσας  ἡμᾶς  θεός,  22   ὁ  καὶ  σφραγισάμενος  ἡμᾶς  καὶ  δοὺς  τὸν  ἀρραβῶνα  τοῦ  πνεύματος  ἐν  ταῖς  καρδίαις  ἡμῶν. 
but of his care for them.
   23   Ἐγὼ  δὲ  μάρτυρα  τὸν  θεὸν  ἐπικαλοῦμαι  ἐπὶ  τὴν  ἐμὴν  ψυχήν,  ὅτι  φειδόμενος  ὑμῶν  οὐκέτι  ἦλθον  εἰς  Κόρινθον.  24   οὐχ  ὅτι  κυριεύομεν  ὑμῶν  τῆς  πίστεως  ἀλλὰ  συνεργοί  ἐσμεν  τῆς  χαρᾶς  ὑμῶν·  τῇ  γὰρ  πίστει  ἑστήκατε.