1   Τεκνία  μου,  ταῦτα  γράφω  ὑμῖν  ἵνα  μὴ  ἁμάρτητε.  καὶ  ἐάν  τις  ἁμάρτῃ  παράκλητον  ἔχομεν  πρὸς  τὸν  πατέρα  Ἰησοῦν  Χριστὸν  δίκαιον·  2   καὶ  αὐτὸς  ἱλάσμος  ἐστιν  περὶ  τῶν  ἁμαρτιῶν  ἡμῶν,  οὐ  περὶ  τῶν  ἡμετέρων  δὲ  μόνον  ἀλλὰ  καὶ  περὶ  ὅλου  τοῦ  κόσμου. 

3   Καὶ  ἐν  τούτῳ  γινώσκομεν  ὅτι  ἐγνώκαμεν  αὐτὸν  ἐὰν  τὰς  ἐντολὰς  αὐτοῦ  τηρῶμεν.  4   ὁ  λέγων  ὅτι  ἔγνωκα  αὐτὸν  καὶ  τὰς  ἐντολὰς  αὐτοῦ  μὴ  τηρῶν,  ψεύστης  ἐστὶν  καὶ  ἐν  τούτῳ  ἡ  ἀληθεία  οὐκ  ἔστιν·  5   ὃς  δ’  ἂν  τηρῇ  αὐτοῦ  τὸν  λόγον,  ἀληθῶς  ἐν  τούτῳ  ἡ  ἀγάπη  τοῦ  θεοῦ  τετελείωται  ἐν  τούτῳ  γινώσκομεν  ὅτι  ἐν  αὐτῷ  ἐσμεν.  6   ὁ  λέγων  ἐν  αὐτῷ  μένειν  ὀφείλει  καθὼς  ἐκεῖνος  περιεπάτησεν  καὶ  αὐτὸς  περιπατεῖν. 

9   ὁ  λέγων  ἐν  τῷ  φωτὶ  εἶναι  καὶ  τὸν  ἀδελφὸν  αὐτοῦ  μισῶν  ἐν  τῇ  σκοτίᾳ  ἐστὶν  ἕως  ἄρτι.  10   ὁ  ἀγαπῶν  τὸν  ἀδελφὸν  αὐτοῦ  ἐν  τῷ  φωτὶ  μένει  καὶ  σκάνδαλον  ἐν  αὐτῷ  οὐκ  ἔστιν·  11   ὁ  δὲ  μισῶν  τὸν  ἀδελφὸν  αὐτοῦ  ἐν  τῇ  σκοτίᾳ  ἐστὶν  καὶ  ἐν  τῇ  σκοτίᾳ  περιπατεῖ  καὶ  οὐκ  οἶδεν  ποῦ  ὑπάγει,  ὅτι  ἡ  σκοτία  ἐτύφλωσεν  τοὺς  ὀφθαλμοὺς  αὐτοῦ. 

   15   Μὴ  ἀγαπᾶτε  τὸν  κόσμον  μηδὲ  τὰ  ἐν  τῷ  κόσμῷ.  ἐὰν  τις  ἀγαπᾷ  τὸν  κόσμον,  οὐκ  ἔστιν  ἡ  ἀγάπη  τοῦ  πατρὸς  ἐν  αὐτῷ·  16   ὅτι  πᾶν  τὸ  ἐν  τῷ  κόσμω,  ἡ  ἐπιθυμία  τῆς  σαρκὸς  καὶ  ἡ  ἐπιθυμία  τῶν  ὀφθαλμῶν  καὶ  ἡ  ἀλαζονεία  τοῦ  βίου,  οὐκ  ἔστιν  ἐκ  τοῦ  πατρὸς  ἀλλ’  ἐκ  τοῦ  κόσμου  ἐστίν.  17   καὶ  ὁ  κόσμος  παράγεται  καὶ  ἡ  ἐπιθυμία  αὐτοῦ,  ὁ  δὲ  ποιῶν  τὸ  θέλημα  τοῦ  θεοῦ  μένει  εἰς  τὸν  αἰῶνα. 

   18   Παιδία,  ἐσχάτη  ὥρα  ἐστιν  καὶ  καθὼς  ἠκούσατε  ὅτι  ἀντίχριστος  ἔρχεται  καὶ  νῦν  ἀντίχριστοι  πολλοὶ  γεγόνασιν,  ὅθεν  γινώσκομεν  ὅτι  ἐσχάτη  ὥρα  ἐστίν.  19   ἐξ  ἡμῶν  ἐξῆλθαν  ἀλλ’  οὐκ  ἦσαν  ἐξ  ἡμῶν·  εἰ  γὰρ  ἐξ  ἡμῶν  ἦσαν,  μεμενήκεισαν  ἂν  μεθ’  ἡμῶν·  ἀλλ’  ἵνα  φανερωθῶσιν  ὅτι  οὐκ  εἰσὶν  πάντες  ἐξ  ἡμῶν. 

20   καὶ  ὑμεῖς  χρῖσμα  ἔχετε  ἀπὸ  τοῦ  ἁγίου·  οἴδατε  πάντες.  21   οὐκ  ἔγραψα  ὑμῖν  ὅτι  οὐκ  οἴδατε  τὴν  ἀλήθειαν  ἀλλ’  ὅτι  οἴδατε  αὐτὴν  καὶ  ὅτι  πᾶν  ψεῦδος  ἐκ  τῆς  ἀληθείας  οὐκ  ἔστιν.  22   Τίς  ἐστιν  ὁ  ψεύστης  εἰ  μὴ  ὁ  ἀρνούμενος  ὅτι  Ἰησοῦς  οὐκ  ἐστιν  ὁ  Χριστός;  οὗτος  ἐστιν  ὁ  ἀντίχριστος  ὁ  ἀρνούμενος  τὸν  πατέρα  καὶ  τὸν  υἱόν.  23   πᾶς  ὁ  ἀρνούμενος  τὸν  υἱὸν  οὐδὲ  τὸν  πατέρα  ἔχει,  ὁ  ὁμολογῶν  τὸν  υἱὸν  καὶ  τὸν  πατέρα  ἔχει.  24   ὑμεῖς  ὁ  ἠκούσατε  ἀπ’  ἀρχῆς  ἐν  ὑμῖν  μενέτω.  ἐὰν  ἐν  ὑμῖν  μείνῃ  ὁ  ἀπ’  ἀρχῆς  ἠκούσατε,  καὶ  ὑμεῖς  ἐν  τῷ  υἱῷ  καὶ  ἐν  τῷ  πατρὶ  μενεῖτε.  25   καὶ  αὕτη  ἐστὶν  ἡ  ἐπαγγελία  ἣν  αὐτὸς  ἐπηγγείλατο  ἡμῖν,  τὴν  ζωὴν  τὴν  αἰώνιον.