1   Καγώ,  ἀδελφοί,  οὐκ  ἠδυνήθην  λαλῆσαι  ὑμῖν  ὡς  πνευματικοῖς  ἀλλ’  ὡς  σαρκίνοις,  ὡς  νηπίοις  ἐν  Χριστῷ.  2   γάλα  ὑμᾶς  ἐπότισα  οὐ  βρῶμα·  οὔπω  γὰρ  ἐδύνασθε.  ἀλλ’  οὐδὲ  ἔτι  νῦν  δύνασθε, 

3   ἔτι  γὰρ  σαρκικοί  ἐστε  ὅπου  γὰρ  ἐν  ὑμῖν  ζῆλος  καὶ  ἔρις,  οὐχὶ  σαρκικοί  ἐστε,  καὶ  κατὰ  ἄνθρωπον  περιπατεῖτε;  4   ὅταν  γὰρ  λέγῃ  τις·  ἐγὼ  μέν  εἰμι  Παύλου,  ἕτερος  δὲ  ἐγὼ  Ἀπολλῶ,  οὐκ  ἄνθρωποι  ἐστε;  5   Τί  οὖν  ἐστιν  Ἀπολλῶς;  τι  δέ  ἐστιν  Παῦλος;  διάκονοι  δι’  ὧν  ἐπιστεύσατε  καὶ  ἑκάστῳ  ὡς  ὁ  κύριος  ἔδωκεν.  6   ἐγὼ  ἐφύτευσα,  Ἀπολλῶς  ἐπότισεν,  ἀλλὰ  ὁ  θεὸς  ἠύξανεν· 

7   ὥστε  οὔτε  ὁ  φυτεύων  ἐστιν  τι  οὔτε  ὁ  ποτίζων  ἀλλ’  ὁ  αὐξάνων  θεός.  8   ὁ  φυτεύων  δὲ  καὶ  ὁ  ποτίζων  ἕν  εἰσιν,  ἕκαστος  δὲ  τὸν  ἴδιον  μισθὸν  λήμψεται  κατὰ  τὸν  ἴδιον  κόπον· 

9   θεοῦ  γὰρ  ἐσμεν  συνεργοὶ  θεοῦ  γεώργιον,  θεοῦ  οἰκοδομή  ἐστε. 

11   θεμέλιον  γὰρ  ἄλλον  οὐδεὶς  δύναται  θεῖναι  παρὰ  τὸν  κείμενον,  ὅς  ἐστιν  Ἰησοῦς  Χριστός.  12   εἰ  δέ  τις  ἐποικοδομεῖ  ἐπὶ  τὸν  θεμέλιον  χρυσίον,  αργύριον,  λίθους  τιμίους,  ξύλα,  χόρτον  καλάμην,  13   ἑκάστου  τὸ  ἔργον  φανερὸν  γενήσεται,  ἡ  γὰρ  ἡμέρα  δηλώσει,  ὅτι  ἐν  πυρὶ  ἀποκαλύπτεται·  καὶ  ἑκάστου  τὸ  ἔργον  ὁποῖον  ἐστιν  τὸ  πῦρ  αὐτὸ  δοκιμάσει.  14   εἴ  τινος  τὸ  ἔργον  μενεῖ  ὃ  ἐποικοδόμησεν,  μισθὸν  λήμψεται·  15   εἴ  τινος  τὸ  ἔργον  κατακαήσεται,  ζημιωθήσεται,  αὐτὸς  δὲ  σωθήσεται,  οὕτως  δὲ  ὡς  διὰ  πυρός. 

16   Οὐκ  οἴδατε  ὅτι  ναὸς  θεοῦ  ἐστε  καὶ  τὸ  πνεῦμα  τοῦ  θεοῦ  ἐν  ὑμῖν  οἰκεῖ;  17   εἴ  τις  τὸν  ναὸν  τοῦ  θεοῦ  φθείρει,  φθερεῖ  τοῦτον  ὁ  θεός·  ὁ  γὰρ  ναὸς  τοῦ  θεοῦ  ἅγιος  ἐστιν,  οἵτινες  ἐστε  ὑμεῖς. 

19   ἡ  γὰρ  σοφία  τοῦ  κόσμου  τούτου  μωρία  παρὰ  τῷ  θεῷ  ἐστιν.  γέγραπται  γάρ·